IRA's battleground

Οι μαχητές του Γράμμου δεν λύγισαν ΠΟΤΕ! Δόξα & τιμή στον Δ.Σ.Ε..wmv

2010-08-03T00:41:00.000+01:00

ΤΟΥ ΑΡΗ - SOCIAL WASTE

2010-08-03T00:39:00.000+01:00

κατακέφαλα

2010-06-13T22:12:00.002+01:00

Kαλά λένε πως η καλή ποίηση
είναι βαρύ 'πράμα'.

Έφαγα χτές το μεσημέρι,
για λόγους που δεν αφορούν την ποίηση,
με δύναμη στο κεφάλι μια τσάντα που περιείχε τον καλοκαιρινό τόμο της Ποιητικής και το Διπλό Όνειρο της Γραφής
κι απο τότε ζαλίζομαι συνεχώς.

Ευτυχώς τελικά που δεν πήρα και τον τόμο για τον Έζρα Πάουντ που ήθελα,
γιατί αν ήταν κι αυτός μέσα στην τσάντα
δεν ξέρω που θα ήμουν τώρα εγώ.

Free Gaza

2010-06-11T02:08:00.004+01:00

Oι μάσκες πέφτουν.

Οι δημοκρατίες ανα των κόσμο καταρρέουν,
χωρίς να έχουν ποτέ στην ουσία τους υπάρξει.

Η παγκόσμια κυριαρχία του κεφαλαίου,
η δικτατορία της πλειοψηφίας των χειραγωγημένων λαικών μαζών,
αναδεικνύεται και μας ποδοπατά όπου της φράζουμε τον δρόμο.

Θα χρειαστούν πολλές Ιντιφάντες
που θα γίνουν η ταφόπλακα του Ιμπεριαλισμού.
Πολλά Βιετνάμ.

Πολλά οδοφράγματα,
πολλή συνείδηση,
πολυ αίμα.

Ποιός αντιγράφει ποιόν;

2009-09-26T02:02:00.002+01:00

quiz: βρείτε τις ομοιότητες...

My Dob...

2009-09-23T01:56:00.004+01:00

O αγαπημένος μου σκύλος. Το όνομα του; Fidel...

Στην ερημιά του πλήθους

2009-09-06T01:11:00.001+01:00

"Στην φοβερή ερημιά του πλήθους, θα συναντιόμαστε κάθε μέρα."

Ποιός μίλησε για νίκες;

2009-09-05T02:25:00.001+01:00

"Ποιός μίλησε για νίκες; Το πάν είναι να αντέξουμε."

Όρκος του λαού μας θα 'ναι, μα τον Άρη, ο Άρης.

2009-06-16T11:00:00.009+01:00

16 Ioυνίου 1945 - 16 Ιουνίου 2009. 65 χρόνια μετά.

"Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν΄αγωνίζεσαι για την ειρήνη και για το δίκαιο. Θα βγείς στους δρόμους, θα φωνάξεις, τα χείλια σου θα ματώσουν απ΄τις φωνές το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες - μα ούτε βήμα πίσω."

Το παραπάνω τετράστιχο απόσπασμα απο το ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη "Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος" ίσως να περιγράφει την δράση του Άρη Βελουχιώτη στο πραγματικό μέγεθος της. Αγωνίστηκε για την Ειρήνη και για το Δίκαιο, βγήκε στους δρόμους. Σήκωσε τα όπλα του λαού μας στον ώμο του. Πολέμησε με θάρρος και ανδρεία όμοια με των μεγάλων αγωνιστών της Λευτεριάς μας, των οπλαργηχών του ΄21.

Κάλεσε τον λαό μας σε Αντίσταση ενάντια στον ξένο κατακτητή και τον ντόπιο εκμεταλευτή. Όταν το Κόμμα του, το ηρωικό ΚΚΕ, ολίσθησε προσπάθησε να το επαναφέρει προσφέροντας την δική του αυτοθυσία για λύση. Δεν έκανε βήμα πίσω. Παρέμεινε σταθερός στα ιδανικά του και δολοφονήθηκε υπο μυστηριώδεις συνθήκες.

Το ΚΚΕ τότε έχασε ένα απείθαρχο τέκνο του. Ο λαός όμως έχασε τον αδιαμφησβήτητο αρχηγό του.

Τα όπλα συνεχίζουμε να τα καταθέτουμε στους καιρών μας τις Βάρκιζες. Η αυτοθυσία του όμως παραμένει βαθιά χαραγμένη μέσα στο μυαλό μας. Θα τα σηκώσουμε τα όπλα απο το χώμα Άρη. Στο υποσχόμαστε. Θα ξαναβγούμε στα βουνά. Τα αντάρτικα τραγούδια θα αντηχήσουνε ξανά στους κάμπους και τα λαγκάδια, στις πόλεις και στα χωριά. Και θα είσαι εσύ το πρώτο μας τραγούδι, Άρη. Ο ήχος απο τα ντουφέκια μας κι απο τα πολυβόλα θα σε καλεί στην μάχη. Θα σε χρειαστούμε Άρη. Και ξέρουμε πως θα είσαι εκεί. Γιατί σε έχουμε μέσα μας Άρη. Γι' αυτό ακριβώς και θα νικήσουμε πρωτοκαπετάνιε...

Χωρίς να κάνουμε ούτε μισό βημα πίσω!

Ο τρόπος του να έρχεται κάποιος σε σένα, την στιγμή που θέλει να κρατηθεί μακριά σου...

2009-06-03T12:23:00.005+01:00

Όταν τον Αύγουστο του 1949 επήλθε το τέλος της ένοπλης αντιπαράθεσης μεταξύ του Κ.Κ.Ε και της μοναρχοφασιστικής Δεξιάς, ο Δ.Σ.Ε στην Ικαρία έχασε τον λόγο να συνεχίζει να αγωνίζεται μιας μιας και τα αδελφια του στην Ελλάδα, είτε είχαν υποχωρήσει στις Σοσιαλιστικές χώρες, είτε σάπιζαν στις φυλακές, τα βασανιστήρια της Ασφάλειας και τα ξερονήσια. Παρ’ όλα αυτά, ως τότε παρέμενε μια αλώβητη και συμπαγής δύναμη, που έχαιρε της εκτίμησης και της υποστήριξης όλων των κατοίκων του νησιού.

Σε μια απόπειρα της Δεξιάς λοιπόν να κάμψει το σθένος και τη θέληση των ανταρτών να συνεχίσουν να μάχονται, συγκεντρώνει τις οικογένειες όσων ανταρτών παρέμεναν στα βουνά, σε ένα στρατόπεδο συγκέντωσης στον Άγιο Κύρηκο. Σε μια νύχτα λοιπόν, γυναίκες, ανήλικα παιδιά, αδέρφια, μητέρες και πατεράδες βρίσκονται φυλακισμένοι πίσω από συρματοπλέγματα και υπο άθλιες συνθήκες. Όλα αυτά ώστε να υποχρεωθούν οι αντάρτες να κατέβουν από τα βουνά και να παραδοθούν.

Ανάμεσα στους όμηρους και η γιαγίά μου με την κόρη της (θεία μου), τότε 3-4 χρονών. Ο παππούς μου δεν είχε άλλη επιλογή από το να παραδοθεί ώστε να απελευθερωθεί η οικογένεια του... H συνέχεια της ιστορίας γράφτηκε στα έκτακτα στρατοδικεία, την φυλακή και τις πολύχρονες διώξεις που ακολούθησαν μέχρι και την πτώση της Χούντας.

_____________________________________________________________________

!@#$%^&*!@#$%^&*!@#$%^&*!@#$%^&*!@#$%^&*!@#$%^&*!

_____________________________________________________________________

Τα χρόνια πέρασαν αλλά τα γεγονότα επαναλαμβάνονται. Μπορεί να πέρασαν 50 χρόνια από το 1949 και σήμερα το ημερολόγιο να γράφει 2009, όμως οι τακτικές εκβιασμών παραμένουν ίδιες. Ανήλικα παιδιά και σύζυγοι ενημερώνομαι πως συλλαμβάνονται ως μέτρο εκβιασμού προς τον «αμαρτάνοντα» πατέρα (και σύζυγο).

Ως πότε θα ανεχόμαστε τέτοιες πρακτικές και θα βασιζόμαστε στο φιλότιμο και στο συναίσθημα των «φυγάδων» για να εφαρμοστούν οι νόμοι και να απελευθερωθούν οι αθώοι;

Στις ευρωεκλογές ψηφίζουμε...

2009-05-29T13:06:00.002+01:00

Ο μόνος δρόμος είναι... αντίσταση και πάλη

Διάκος

2009-04-27T11:58:00.012+01:00

{25 Απρίλη 2004 - 25 Απρίλη 2009}

Μέρα τ' Απρίλη.
Πράσινο λάμπος,
γελούσε ο κάμπος
με το τριφύλλι.

Ως την εφίλει
το πρωινό θάμπος,
η φύση σάμπως
γλυκά να ομίλει.

Εκελαδούσαν
πουλιά, πετώντας
όλο πιο πάνω.

Τ' άνθη ευωδιούσαν.
Κι είπε απορώντας:
«Πώς να πεθάνω;»

"Διάκος" - Κώστας Καρυωτάκης

αφιερωμένο.....

Ερημιά

2009-03-26T15:16:00.001Z

Περπατάς στους δρόμους της πολιτείας.
Περιφέρεις το άδειο σώμα σου γύρω απο γνωστούς δρόμους και πάρκα.
Θυμάσαι στιγμές που σε έκαναν διάσημο.
Έχεις γεμάτες τις τσέπες,
άδεια την καρδιά σου
και πολύτιμες πέτρες στον λαιμό που σε κρατάνε στον πάτο.

Η ζωή σου ένας χαμένος προορισμός,
γνώρισες πολλούς μα σε αγάπησαν λίγοι.
Η γυναίκα που λάτρεψες δε σε άντεξε και σε παράτησε κι αυτή.
Φτάνεις στο τέρμα της ζωής και καθώς κοιτάζεις πίσω την διαδρομή
βλέπεις πως έχασες τον χρόνο σου, πως χάθηκες στον ίδιο τον δικό σου ίσιο δρόμο.

Γυρνάς σε στέκια που δεν φτάνει το φώς της μέρας.
Μιλάς με ανθρώπους που βρωμάνε φτηνό αλκοόλ.
Δίπλα σου σύννεφα απο τσιγάρα,
παντού όπου κοιτάξεις ολόγυρα σου αντικρύζεις ψεύτικα χαμόγελα,
κι ακούς υποκριτικά λόγια που στα αυτιά σου αντηχούνε σαν Εφιάλτες.

Και ξέρεις πως όπου να 'ναι θα μας προδώσουν.
Όσο γερά κι αν θα κρατάμε,
πάντα θα βρίσκουν τον τρόπο για να τρυπήσουν στο μυαλό μας
και να υποτάξουν την σκέψη μας με τα σκουπίδια τους.

Και θές να κάνεις κάτι, μα ξέρεις πως δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτε.
Κάπως έτσι άφησες τα χρόνια να περάσουν και σήμερα που ξύπνησες κατάλαβες πως γέρασες πιά.
Κι όπως σε κάθε δύσκολη στιγμή της ζωής σου
προσπάθησες να κρύψεις την ερημιά σου μέσα στα πιο πολυσύχναστα hot spots της πόλης.

Μα κάποιοι τότε σε αναγνώρισαν.
Μου είπαν πως βρισκόσουν μέσα στο πλήθος μα στεκόσουν μονάχος.
Σαν πεθαμένος, μα που δε το έχεις καταλάβει ακόμα.
Ίσως σε μπερδεύει το γεγονός οτι συνυπάρχεις με τους ζωντανούς.

Ένας ακόμη ζωντανός νεκρός,
που δεν έκανε τίποτε για να αλλάξει τον κόσμο,
ενώ ήξερε οτι έτσι έπρεπε να κάνει.
Κι αυτός (όπως όλοι τους)
θεωρόντας πως δεν μπορεί, δεν τόλμησε ούτε την προσπάθεια
κι αποφάσισε αμαχητί να κρυφτεί ώσπου κάποια στιγμή να έρθει ο θάνατος.

Έφτασε λοιπόν η ώρα.
Αφού έτσι θέλησε, αύριο μαθαίνω πως θα πεθάνει.

Κι εμείς μετά τον θάνατο του θα τον σκοτώσουμε ξανά και ξανά. Πολλές φορές.
Γιατί κι αυτός (όπως όλοι τους)
θεωρόντας πως δεν μπορεί να αλλάξει τίποτε στον κόσμο,
άφησε τα χρόνια να περάσουν κι όταν ξύπνησε δικαιολογήθηκε πως γέρασε πιά.

To ζήτημα

2009-03-24T11:35:00.002Z

Το ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος!!!

Το να μην παραδίνεσαι... Αυτό είναι!

Να ποινικοποιηθεί η κουκούλα!

2009-03-23T11:17:00.003Z

Να ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι!

Να ποινικοποιηθεί η κουκούλα!!!

Ένα γράμμα απο την Ομέρ Γκόλντμαν - Μετάφραση

2009-02-26T11:08:00.005Z

Oρίστε η μετάφραση του άρθρου της 19χρονης Ισραηλινής αντιρρησίας συνείδησης, όπως μου ζητήθηκε.

___________________________________________________________________

To όνομα μου είναι Ομέρ Γκόλντμαν. Είμαι 19 χρονών. Είμαι ένας απο τους Shministim.

Μπήκα για πρώτη φορά στην φυλακή στις 23 Σεπτέμβρη, για 35 ημέρες. Είμαι τυχερή, μετά απο 2 φορές στην φυλακή πήρα ιατρική απαλλαγή, αλλά είμαι η μόνη που το κατάφερε αυτό. Την στιγμή που θα διαβάζετε αυτό το γράμμα, πολλοί απο τους φίλους μου θα είναι επίσης στην φυλακή: μέσα για 3 βδομάδες, έξω για μία και μετά ξανά μέσα, ξανά και ξανά, μέχρι να γίνουν 21 χρονών. Ο λόγος; Αρνούμαστε να υπηρετήσουμε την στρατιωτική μας θητεία εξαιτίας της κατοχής (στην Παλαιστίνη).

Μεγάλωσα με τον στρατό. Ο πατέρας μου ήταν αρχηγός της Mossad και είδα την αδερφή μου, που είναι 8 χρόνια μεγαλύτερη απο εμένα, να υπηρετεί το καθήκον της. Όταν ήμουν μικρό παιδί, ήθελα να γίνω στρατιώτης. Ο στρατός ήταν ένα κομμάτι της ζωής μου που ποτέ δεν αμφισβήτησα.

Νωρίτερα φέτος, συμμετείχα σε μια ειρηνική διαδήλωση στην Παλαιστίνη. Πάντα πίστευα πως ο Ισραηλινός στρατός υπήρχε για να με προστατεύσει, όμως κατά την διάρκεια αυτής της πορείας οι Ισραηλινοί στρατιώτες άνοιξαν πύρ εναντίον των φίλων μου κι εμένα, με πλαστικές σφαίρες και δακρυγόνα. Φοβήθηκα και σοκαρίστηκα. Είδα την αλήθεια. Είδα την πραγματικότητα. Είδα για πρώτη φορά στην ζωή μου οτι το πιο επικίνδυνο "πράγμα" στην Παλαιστίνη είναι το Ισραήλ, οι άνθρωποι οι οποίοι υποτίθεται πως είναι στο πλευρό μου.

Όταν γύρισα πίσω στο Ισραήλ, ήξερα πως είχα αλλάξει. Και τότε, εντάχθηκα μαζί με έναν μεγάλο αριθμό νέων ανθρώπων οι οποίοι αρνούνται να υπηρετήσουν, σε αυτό που αποκαλούνε Shministim. Στις 18 του Δεκέμβρη, είναι η ημέρα δράσης για το Ισραήλ, και είμαστε αποφασισμένοι να δείξουμε στους Ισραηλινούς και στον κόσμο οτι υπάρχει τεράστια υποστήριξη ώστε να σταματήσει η κουλτούρα του πολέμου. Θα ενωθέις μαζί μας; Σε παρακαλώ να πείς στους δικούς σου να υπογράψουν ένα γράμμα. Μόνο αυτό.

Πολλοί με ρωτούν πως ένιωσα αυτό το διάστημα. Σαφώς ήμουν φοβισμένη όσο ήμουν στην φυλακή. Αλλά επίσης, είναι φοβιστικό πως η πατρίδα μου κάνει οτι κάνει, πως φυλακίζει νέους ανθρώπους που είναι εναντίον της βίας και του πολέμου. Ακόμη ανησυχώ πως οτι κάνω ίσως βλάψει το μέλλον μου. Είναι δύσκολο απο την μια στιγμή στην άλλη να είσαι ένα ελεύθερο κορίτσι που αποφασίζει πράγματα για τον εαυτό της - τι να φορέσει, ποιον να δεί, τι να φάει - και μετά να είσαι κάθε λεπτό της ημέρας φυλακισμένη.

Την τελευταία φορά που βγήκα απο την φυλακή, πήγα να δώ τον πατέρα μου. Προσπαθήσαμε να μη μιλήσουμε για πολιτικά. Ενδιαφέρεται για μένα, είμαι η κόρη του, νοιάζεται που υποφέρω, όμως δε θέλει να ακούσει τις απόψεις μου. Νομίζω πως είναι πολυ σκληρό για εκείνον να με βλέπει εκεί. Είναι ένας άνδρας του στρατού.

Υποθέτω πως έχουμε ίδιους χαρακτήρες. Και οι δύο μαχόμαστε για αυτα που πιστεύουμε.

Καταλαβαίνω απο τους φίλους μας στην Ισραηλινή Φωνή της Ειρήνης πως είσαι κι εσύ επίσης κάποιος που μάχεται για τα πιστεύω του. Πίστεψε σε μένα. Πίστεψε στην Ομέρ Γκόλντμαν. Πίστεψε στον Shministim.

Σε ευχαριστώ,

Ομέρ Γκόλντμαν.

Ένα γράμμα απο την Ισραηλινή αντιρησσία συνείδησης, Omer Goldman

2009-02-25T11:43:00.003Z

H Omer Goldman είναι μια ισραηλινή νέα κοπέλα, κόρη ενός πρώην αρχηγου των εβραικών μυστικών υπηρεσιών, της Mossad.

Παρ' όλα αυτά δεν είναι αυτός ο λόγος που μου μαγνήτισε την προσοχή. Αντίθετα με την πλειοψηφία των νέων της ηλικίας της, η κοπέλα αυτή αντιτάχθηκε στο να πολεμήσει εναντίον αμάχων, χαρακτηρίστηκε ως προδότης και φυλακίστηκε. Απο τότε πρωτοστατεί στην αντιπολεμική καμπάνια των Ισραηλινών "διαφωνούντων". Παράλληλα αντιμετωπίζει νομικές διώξεις και πάντα υπάρχει η πιθανότητα να ξαναφυλακιστεί σε στρατιωτικές φυλακές.

Η κοπέλα ζητάει την βοήθεια μας! Ας της συμπαρασταθούμε με όποιον τρόπο ο καθένας απο εμάς μπορεί...

Σας παραθέτω κι ένα ενδιαφέρον γράμμα της που βρήκα στο

after downing street

__________________________________________________________________

My name is Omer Goldman. I am 19 years old. I am one of the Shministim.

I first went to prison on September 23 and served 35 days. I am lucky, after 2 times in jail, I got a medical discharge, but I'm the only one. By the time you read this, many of my friends will be in prison too: in for three weeks, out for one, and then back in, over and over, until they are 21. The reason? We refuse to do military service for the Israeli army because of the occupation.

I grew up with the army. My father was deputy head of Mossad and I saw my sister, who is eight years older than me, do her military service. As a young girl, I wanted to be a soldier. The military was such a part of my life that I never even questioned it.

Earlier this year, I went to a peace demonstration in Palestine. I had always been told that the Israeli army was there to defend me, but during that demonstration Israeli soldiers opened fire on me and my friends with rubber bullets and tear-gas grenades. I was shocked and scared. I saw the truth. I saw the reality. I saw for the first time that the most dangerous thing in Palestine is the Israeli soldiers, the very people who are supposed to be on my side.

When I came back to Israel, I knew I had changed. And so, I have joined with a number of other young people who are refusing to serve - they call us the Shministim. On December 18th, we are holding a Day of Action in Israel, and we are determined to show Israelis and the world that there is wide support for stopping a culture of war. Will you join us? Please, tell your loved ones to sign a letter. That's all it takes.

Many have asked me about what it was like for me during this time. Of course I got scared while in prison. But also, it's frightening that my country is the way that it is, locking up young people who are against violence and war. And I worry that what I am doing may damage my future. It's hard to go from being a free girl who can decide things for herself -- what to wear, who to see, what to eat -- and then go back to having every minute of the day time-tabled.

Last time I was out of prison, I went to see my dad. We tried not to talk politics. He cares about me as his daughter, that I am suffering, but he doesn't want to hear my views. He never came to visit me in prison. I think it was too hard for him to see me in there. He is an army man.

I suppose, actually, we have similar characters. We both fight for what we believe in.

I understand from our friends at Jewish Voice for Peace that you are also someone who fights for what you believe in. Believe in me. Believe in Omer Goldman. Believe in the Shministim.

Thank you,

Omer Goldman

Η ελευθερία είναι δικαίωμα όλων μας...

2009-02-23T10:49:00.006Z

Ο "εγκληματίας", ο "βαρυποινίτης", ο άνθρωπος που ακούει σε οτι άλλο επίθετο του αποδώθηκε το Σ/Κ απο τα Μ.Μ.Ε δραπέτευσε ξανά.

Εγώ ένα έχω να πώ. Η δραπέτευση είναι δικαίωμα του κρατουμένου και η πράξη του Παλαιοκώστα απέδειξε οτι δε φτάνει να ποθεί κανείς την ελευθερία, αλλά να αγωνίζεται συνεχώς γι αυτήν, ακόμη και κάτω απο τις πιο αντίξοες συνθήκες...

Chavez wins constitutional change

2009-02-16T14:44:00.004Z

Ο Τσάβεζ κέδισε το δημοψίφισμα που θα του επιτρέψει να παραμείνει στην εξουσία και γι άλλη τετραετία. Με τον προηγούμενο νόμο θα έπρεπε στις επόμενες εκλογές να αποσυρθεί απο τα πολιτικά ηνία της χώρα. Ας δούμε τι θα κάνει τώρα που έχει την ευκαιρία του χρόνου να εφαρμόσει το πρόγραμμα του.

Venezuelans have voted to lift limits on terms in office for elected officials, allowing President Hugo Chavez to stand for re-election.

With 94% of votes counted, 54% backed an end to term limits, a National Electoral Council official said.

Mr Chavez has said he needs to stay in office beyond the end of his current term in 2012 so he can secure what he calls Venezuela's socialist revolution.

Critics say that would concentrate too much power in the presidency.

"The doors of the future are wide open," Mr Chavez shouted from the balcony of the Miraflores presidential palace after the results were announced.

"In 2012 there will be presidential elections, and unless God decides otherwise, unless the people decide otherwise, this soldier is already a candidate."

Crowds of the president's supporters filled in the streets, letting off fireworks, waving red flags and honking car horns.

'Revolution saved'

The BBC's Will Grant in the Venezuelan capital, Caracas, says this was the kind of strong confirmation of his socialist agenda at the polls that Mr Chavez had been seeking.

"This victory saved the revolution," said Gonzalo Mosqueda, a 60-year-old shopkeeper, sipping rum from a plastic cup outside the palace.

"Without it everything would be at risk - all the social programs, and everything he [Chavez] has done for the poor," he told AP.

More than 11 million voters out of almost 17 million who were eligible took part in Sunday's referendum, said the head of the electoral body, Tibisay Lucena.

International observers said the ballot was free and fair, and opposition leaders were quoted as saying they would not contest the vote.

Even so, opposition leader Leopoldo Lopez told the BBC's Newshour programme earlier on Sunday that the campaign had been heavily weighted towards Mr Chavez.

"In 10 years we have had 15 elections, 15, and this has been the most unequal, the most abusive campaign of all.

"So that's why you are seeing more propaganda, more campaigning, more advertisement for the 'yes' vote."

Challenges ahead

Under existing constitutional rules, the president was limited to two six-year terms in office, which meant that Mr Chavez would have had to leave the presidency in three years' time.

A proposal to end presidential term limits was one of a package of 69 constitutional changes narrowly rejected in a referendum in late 2007.

Victory this time round was by a wider margin than many analysts and opinion polls had predicted.

BBC Latin America analyst James Painter says it seems President Chavez managed to persuade more of his supporters to vote, as turnout was considerably higher than in 2007.

One factor was probably the change in the wording of the question, so that this time voters decided on whether term limits would be lifted for all officials not just the president.

President Chavez now faces the daunting task of grappling with the global economic crisis in a country dependent on oil exports, our correspondent says.

Venezuela has the highest inflation in Latin America, running at just under 30% a year.

There are also serious domestic problems such as violent crime that Mr Chavez will need to tackle in the next four years if he is to repeat his success in the presidential elections of 2012, our correspondent adds.

ορίστε και το link με το ρεπορτάζ του bbc

http://news.bbc.co.uk/2/hi/americas/7891856.stm

προσπαθόντας να πώ κάτι, την στιγμή που όλοι εύχονται μ@λ@κίες...

2009-02-13T20:09:00.010Z

Αυτό το αστέρι είναι για όλους μας

Τάσος Λειβαδίτης

Ναι αγαπημένη μου.
Πολυ πριν σε συναντήσω σε περίμενα.
Πάντοτε σε περίμενα.

Σαν ήμουνα μικρό παιδί και με έβλεπε λυπημένο η μητέρα μου
έσκυβε και με ρωτούσε: "Τί έχεις αγόρι μου;"
Δε μίλαγα.
Μονάχα κοίταγα πάνω απο τον ώμο της έναν κόσμο άδειο απο εσένα.
Και καθώς πηγαινόφερνα το παιδικό κοντύλι
ήταν για να μάθω να σου γράφω τραγούδια.
Όταν ακούμπαγα στο τζάμι της βροχής
ήτανε που αργούσες ακόμη.
Όταν την νύχτα κοίταζα τα αστέρια
ήτανε γιατί μου λείπανε τα μάτια σου.
Κι όταν χτύπαγε η πόρτα μου και άνοιγα δεν ήτανε κανείς.
Κάπου όμως μέσα στον κόσμο ήταν η καρδιά σου που χτυπούσε.

Έτσι έζησα. Πάντοτε.
Κι όταν βρεθήκαμε πρώτη φορά - θυμάσαι;-
μου άπλωσες τα χέρια σου τόσο τρυφερά
σαν να με γνώριζες απο χρόνια.
Μαι και βέβαια με γνώριζες.
Γιατί πριν ακόμα μπείς στην ζωή μου
είχες ζήσει μέσα τα όνειρα μου αγαπημένη μου.

(...)Στην πιο μικρή στιγμή μαζί σου,
έζησα ολόκληρη την ζωή.

bordeaux

2009-02-12T16:08:00.001Z

Το ειδήλιο ενός Σταλινικού με μιά αναρχική γκόμενα,
παραλλαγή του γνωστού κομματιού του Μηλιώκα.

Enjoy the power of music.

Song title: Bordeaux

Πάντα ονειρευόμουνα την λαική εξουσία.
Πάντα ονειρευόμουνα νεκρό αστυνομικά.
Πάντα ανάρχα ήσουνα, κι αγύριστο κεφάλι.
Κοίτα καλέ που έμπλεξα με έναν σταλινικό.

Ήθελα στις πορείες μας να υπάρχει μια τάξη.
Ήθελα στις πορείες μας να γίνεται χαμός.
Καδρόνια να κρατήσουμε για να περιφρουρούμε.
Πετρούλες να πετούσαμε να γίνει πανικός.

Πόσο άλλαξες, πόσο άλλαξα.
Τα όνειρα μου κόκκινα.
Τα όνειρα μου μαύρα.
Ρούχα μαζί που πλύθηκαν
κι έγιναν μπορντώ.

Ήθελα στα γενέθλια να μου έφτιαχνες μολότωφ.
Ήθελα στα γενέθλια τον Στάλιν να υμνώ.
Να με γλυκονανούριζες τις νύχτες με Μπακούνιν.
Άσε με πήγε τέσσερις, με Λένιν θα την βρώ.

Κοίτα καλέ που έμπλεξα με έναν γραφειοκράτη.
Πάνω που ετοιμαζόμουνα μπάχαλο να σε πώ.
Βρέ αν δεν υπήρχε κίνημα, θα έσπαγα βιτρίνες
Εγώ να δείς τι θα έκανα, θα ήμουν στον στρατό.

Πόσο άλλαξες, πόσο άλλαξα.
Τα όνειρα μου κόκκινα.
Τα όνειρα μου μαύρα.
Ρούχα μαζί που πλύθηκαν
κι έγιναν μπορντώ.

ορίστε και το λίνκ των παιδιών που το δημιουργήσανε.
http://www.youtube.com/watch?v=OcdKgTA6d0Q
Μπράβο και εις ανώτερα...

democracies never fight...

2009-02-10T13:33:00.002Z

Ελλάδα - Δυτικά των Αθηνών
22-1-2009

Για την Παλαιστίνη

Στην δύση, λένε οι ιστορικοί αναλυτές, διανύουμε την μεγαλύτερη περίοδο σταθερότητας, ειρήνης και ευημερίας.
Democracies never fight, democracies never kill, λένε κάποιοι άλλοι.

Κι όμως ξεφυλίζω διάφορα ρεπορτάζ εφημερίδων για την Παλαιστίνη,
την χιλιοματωμένη αυτή λωρίδα της γής μας.
Βλέπω σε εικόνες τα χιλιάδες πτώματα,
σκοτωμένα απο δυτικές - δημοκρατικές ένοπλες δυνάμεις που προσπαθούν να επιβάλουν την ειρήνη, και την σταθερότητα στην περιοχή.

Διαβάζω εκτενή άρθρα για την πάλη του λαού.
Ευτυχώς κάποιοι δεν πείθονται, δεν παραδίδονται κ συνεχίζουν να αμύνονται - μέχρι την τελική νίκη...
Χαμάς, χαμάς - γιατί δεν τους γαμάς;
Λίγοι εναντίον πολλών. Δεν έχει σημασία. Ελευθερία ή θάνατος.

Σημασία έχει όταν όλα πέφτουν, εσύ να συνεχίζεις να μάχεσαι για τα ιδανικά σου
και για την ελευθερία όσων αγάπησες και σε αγαπήσανε.

Θυμάμαι τα πρόσφατα αιματοκυλίσματα της Σερβίας, του Αφγανιστάν, του Ιράκ.
Ξεχνάω τις απειλές εναντίον της Βόρειας Κορέας, της Συρίας, του Ιράν και τόσων ακόμα "παραγόντων αστάθειας".
Γελάω με τις αδερφίστικες πρακτικές των συμμάχων μας: σφυροκόπημα δι' αέρος, θερμοανιχνευτικές ρουκέτες, τηλεκατευθυνόμενες βόμβες.

Ακούως στις ειδήσεις πως η εισβολή στην Παλαιστίνη πραγματοποιείται
ώστε να απομονωθεί ένα ένοπλο τμήμα του Παλαιστινιακού λαού που πλήττει με ρουκέτες την χώρα του Ισραήλ.
Απο την αμέσως επόμενη σε σειρά είδηση πληροφορούμαι πως βομβαρδίστηκε η κεντρική αγορά της Γάζας και σκοτώθηκαν 60 αθώοι άμαχοι,
πως χτυπήθηκαν νοσοκομειακές εγκαταστάσεις, σχολεία, κοινωνικές υποδομές, ανθρωπιστικές αποστολές...

Το 85% του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε τρόφιμα και η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη απλά είναι ανύπαρκτη.
Ο Ο.Η.Ε καλεί για ειρήνευση και τον αγνοούνε. Τι ρόλο βαράνε οι κυανόκρανοι;
Μάλλον λοιπόν μας δουλεύουνε.
Γιατί όταν πραγματικά θέλουνε κάτι, όλοι ξέρουμε πως το καταφέρνουνε.

Μαθαίνω πως άνθρωποι προσπαθούν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους,
για να γλυτώσουνε απο την θυριωδία του πολέμου, το μακελειό και την μυρωδιά του θανάτου.
Εξοργίζομαι που τους το απαγορεύουνε! "Μείνετε για να πεθάνετε."

Μου φαίνεται γελοίο επίσης η επιτιθέμενη χώρα να δίνει 3ωρο καθημερινό time out,
για να ανεφοδιαστούν και να λάβουν ανθρωπιστική βοήθεια οι αμυνόμενοι.

Άμα πραγματικά σε ενδιαφέρει ρε φίλε να μη πεθαίνουνε οι άνθρωποι,
σταμάτα να τους σκοτώνεις.
Αν αυτή είναι η ειρήνη σας,
τότε πως θα είναι ο πόλεμος σας;

only the fools

2009-02-07T11:32:00.002Z

I hear people saying
that only the fools
believe in things
they'll never manage to have.

And then i remember my self...
Once,
i dreamed a dream...
(...) of you.

γιατί;

2008-12-31T22:19:00.005Z

HAMAS - HAMAS,
γιατί δεν τους γαμάς;;;

Καλή μας χρονιά,
αν και γι' άλλη μια φορά
δεν πρέπει κανείς μας να γιορτάσει.

το αύριο...

2008-12-05T19:50:00.003Z

το αύριο δεν έχει υπάρξει ακόμα,
άρα είναι χρονικά αυθαίρετο.

σήμερα λοιπόν...

Ἱστορία

2008-11-22T11:25:00.000Z

Δεκάξι χρόνων ἐγελάσαν,
πέρα, στ' ἀνοιξιάτικο δείλι.
Ἔπειτα ἐσώπασαν τὰ χείλη,
καὶ στὴν καρδιὰ τοὺς ἐγεράσαν.

Ἔκίνησαν τότε σὰ φίλοι,
σὰ δυὸ ξερὰ φύλλα στὸ χῶμα.
Ἔπειτα ἐχώρισαν ἀκόμα,
κάποιο φθινοπωρινὸ δείλι.

Τώρα καθένας, μὲ ὠχρὸ στόμα,
σκύβοντας, φιλεῖ τὰ δεσμά του.
Ἔπειτα θὰ γείρουν ὡς κάτου
καὶ θὰ περάσουνε στὸ χῶμα.

Εἴμαστε κάτι ξεχαρβαλωμένες
κιθάρες. Ὁ ἄνεμος, ὅταν περνάει,
στίχους, ἤχους παράφωνους ξυπνάει
στὶς χορδὲς ποὺ κρέμονται σὰν καδένες.

Εἴμαστε κάτι ἀπίστευτες ἀντένες.
Ὑψώνονται σὰ δάχτυλα στὰ χάη,
στὴν κορυφὴ τοὺς τ'ἄπειρο ἀντηχάει,
μὰ γρήγορα θὰ πέσουνε σπασμένες.

Εἴμαστε κάτι διάχυτες αἰσθήσεις,
χωρὶς ἐλπίδα νὰ συγκεντρωθοῦμε.
Στὰ νεῦρα μας μπερδεύεται ὅλη ἡ φύσις.

Στὸ σῶμα, στὴν ἐνθύμηση πονοῦμε.
Μᾶς διώχνουνε τὰ πράγματα, κι ἡ ποίησις
εἶναι τὸ καταφύγιο ποὺ φθονοῦμε.

Ποιὰ θέληση θεοῦ μας κυβερνάει,
ποιὰ μοίρα τραγικὴ κρατάει τὸ νῆμα
τῶν ἄδειων ἡμερῶν ποὺ τώρα ζοῦμε
σὰν ἀπὸ μιὰ κακή, παλιὰ συνήθεια;

Πρὶν φτάσουμε στὴ μέση αὐτοῦ τοῦ δρόμου,
ἐχάσαμε τὴ χρυσὴ πανοπλία,
καὶ μόνο τὸ μεγάλο ἐρώτημά μας
ὁλοένα πιὸ σφιχτά μας περιβάλλει.

Χωρὶς πίστη κι ἀγάπη, χωρὶς ἕρμα,
ἐγίναμε τὸ λάφυρο τοῦ ἀνέμου
ποὺ ἀναστρέφει τὸ πέλαγος. Θὰ βροῦμε
τουλάχιστον τὸ βυθὸ τῆς ἀβύσσου;

Οἱ ἄνθρωποι φεύγουν, ἤ, ὅταν πλησιάζουν,
στέκουν γιὰ λίγο πάνω μας, ἀκοῦνε
στὴν ἔρημη βοή, μάταιη καὶ κούφια
σὰ νὰ χτυποῦν τὸ πόδι σὲ μιά στέρνα.

Κοιτάζουνε μὲ φόβο, μὲ ἀπορία,
ἔπειτα φεύγουν πάλι στοὺς ἀγῶνες,
καὶ μόνο τὸ συναίσθημα κρατοῦνε
τοῦ μακρινοῦ, ἀόριστου κινδύνου.

Εἶναι κάτι φριχτὲς ἀνταποδόσεις.
Εἶναι στὸν οὐρανὸ μιὰ σιδερένια,
μιὰ μεγάλη πυγμή, ποὺ δὲ συντρίβει,

μὰ τιμωρεῖ, κι ἀδιάκοπα πιέζει.

Κώστας Καρυωτάκης

σύνθημα

2008-11-18T07:28:00.005Z

"Έτσι και κρατήσει κι άλλο η πορεία,
μπάτσοι θα πεθάνετε απο την υγρασία..."

_______________________

Ένα απο τα πολλά έξυπνα συνθήματα που ακούστηκαν στην καθιερωμένη πλέον πορεία του Πολυτεχνείου.

Άντε κ του χρόνου, αν κ ο "Θεός" κ χτές το απέδειξε πως δεν υποστηρίζει τους αγώνες μας...

ιστορία μίσους και αγάπης...

2008-11-14T16:42:00.009Z

H Μάχη εγκαταστάθηκε στο χωριό της,
επιστρέφοντας απο την μεγάλη πολιτεία.

Εκεί ξαναβρήκε τον Ρένο και του ζήτησε σιγοψυθιρίζοντας:
"αν με αγαπάς, να μην ξαναφύγεις μακριά μου ποτέ..."

_____________________________________________

Ο Νίκος εγκαταστάθηκε στην μεγάλη πολιτεία,
ερχόμενος απο το μικρό χωριό του.

Εκεί τυχαία ξανασυνάντησε την Ελπίδα, η οποία του είπε ορθά κοφτά:
"όσα χρόνια κι αν πέρασουνε, κοντά σου δε θα γυρίσω ξανά..."

Irish Republican Army: The Official End...

2008-09-03T16:46:00.006+01:00

Και επίσημα πλέον ο Προσωρινός Ιρλανδικός Δημοκρατικός Στρατός, γνωστός ως P-ΙRΑ, αποστρατεύεται. Ανεπίσημα αυτό ίσχυε απο τα μέσα του 2002, οπότε κ πραγματοποίησε τις τελευταίες του ενέργειες εναντίον των Αγγλικών στρατευμάτων κατοχής.

Ο ΙRΑ πλέον δεν είναι ενεργός κ το Συμβούλιο Στρατού διαλύεται... God Save the Irish.

p.s. ο αγώνας συνεχίζεται...

παρακάτω το δημοσίευμα απο bbc.co.uk

IRA council 'serves no function'

The report says the IRA army council no longer operates

The Independent Monitoring Commission has said the IRA's army council no longer operates and serves no function.

It says the IRA has relinquished the leadership and structures it used during the troubles.

The DUP has said the army council must cease to exist before policing and justice powers can be devolved.

In a report given to the British and Irish governments, the IMC says it does not expect an announcement from the IRA that the army council will disband.

"We are aware of the questions posed about the public disbandment of (Provisional Irish Republican Army's) PIRA's leadership structures," the report said.

"We believe that PIRA has chosen another method of bringing what it describes as its armed struggle to a final close.

"Under PIRA's own rules the army council was the body that directed its military campaign.

"Now that that campaign is well and truly over, the army council by deliberate choice is no longer operational or functional.

"This situation has been brought about by a conscious decision to let it fall into disuse rather than through any other mechanism."

The report concluded: "The mechanism which they have chosen to bring the armed conflict to a complete end has been the standing down of the structures which engaged in the armed campaign and the conscious decision to allow the army council to fall into disuse.

"By taking these steps PIRA has completely relinquished the leadership and other structures appropriate to a time of armed conflict."

Speaking at Hillsborough Castle, Secretary of State Shaun Woodward said the report was "ground breaking".

"The IMC makes clear that the army council is now redundant," he said.

"I urge people to read the report very carefully.

"As the IMC made clear, 'the leadership structures have definitely ceased to function in the way they did during the time of conflict'. Today's report confirms this has happened."

Unionists have said political progress is being blocked by the IRA's failure to completely disband.

Peter Robinson, the DUP leader, has said he will not meet republican demands for the devolution of policing and justice powers to Stormont until the IRA is finally at an end.

He said: "I don't believe that we are in that position. We require the removal of the IRA's army council and we've always made that clear."

The DUP and Sinn Fein leaderships are expected to meet for talks on Thursday.

Political tensions

They are hoping to avoid a major crisis over the future of the power-sharing government and are divided over such issues as the devolution of justice powers, education reform, the future of the Maze prison site and the promotion of the Irish language.

The foundations for power-sharing between the DUP and Sinn Fein were laid at the St Andrews political deal of 2006, and identified May of this year as a target date for the transfer of justice powers.

But the DUP has insisted it will not budge until the circumstances are right. Sinn Fein has threatened to pull its ministers out of the Stormont cabinet if progress is not made soon.

BBC Ireland correspondent Mark Simpson said it is hoped the new report will help ease the current tensions at Stormont, where the power-sharing executive has not met for almost three months.

http://news.bbc.co.uk/1/hi/northern_ireland/7596017.stm

Αγωνίσου...

2008-08-28T00:05:00.007+01:00

Αγωνίσου, όχι γιατί κάποιος σου είπες πως έτσι πρέπει να κάνεις και για να το καυχάσαι κάπου - κάπου, πως κάπου - κάποτε, αγωνίστηκες κι εσύ, εξιστορώντας στα εγγόνια σου ιστορίες παλιές, ένδοξες κ περασμένες, καθώς θα βρίσκεσαι νωχελικά ξαπλωμένος στη πολυθρόνα σου, υπολογίζοντας στα κρυφά ένα ένα τα χρήματα σου για να δείς αν σε βγάζει η επόμενη μέρα και περιμένοντας τον θάνατο.

Αγωνίσου για να νικήσεις δε μπορεί να γίνει διαφορετικά, πρέπει να νικήσεις - αλλιώς πρέπει να πεθάνεις, ανεμίζοντας ψηλά τη κόκκινη σημαία - αγωνιζόμενος για τη Νίκη.

Αγωνίσου γιατί μόνο έτσι θα μπορέσεις να απολαύσεις - ήσυχος πως έκανες το καθήκον σου - την όμορφη καλημέρα, με ένα φιλί στο στόμα, της αγαπημένης σου, τη ζεστασιά του κρεβατιού όταν κάνετε έρωτα μέσα στον παγωμένο χειμώνα, την ηδονή που σου προσφέρει με ένα της απλό χάδι και τις μεγαλύτερες ομορφιές όλου του κόσμου που ανταμώνεις όταν χάνεσαι μέσα στα μάτια της που λάτρεψες...

Αγωνίσου γιατί μόνο τότε οι ζωές μας θα αξίζουνε κάτι παραπάνω απο το τίποτα που αξίζουνε σήμερα γι'αυτούς που μας υποτιμήσανε κ τις καταστρέψανε.

Μόνο όταν τους καταστρέψεις με την σειρά σου - μόνο τότε θα μπορείς να περπατάς περήφανος, στητός, με ψηλά το κεφάλι, γνωρίζοντας πως έκανες το καθήκον σου.

Μόνο όταν σε κοιτάξουνε οι μανάδες στις γειτονιές κ σε δείξουνε λέγοντας στα παιδιά τους: "να ένας λεβέντης, αγωνίστηκε για τον λαό μας, σε αυτόν πρέπει να 'μοιάσετε.."

Mόνο τότε θα μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος, γνωρίζοντας πως έχεις κάνει το καθήκον σου...

Όταν σαν άνθρωπος, αγωνιστείς για τους ανθρώπους και για όλες τις ομορφιές του κόσμου, για τις οποίες αξίζει να θυσιαστεί κανείς υπερασπιζόμενος, μόνο τότε θα μπορέσεις να αισθανθείς πραγματικά ευτυχισμένος.

Μόνο τότε θα καταφέρεις να αντιμετωπίσεις τις καθημερινές προκλήσεις της ζωής σου και να ατενίσεις με χαμόγελο αισιοδοξίας το μέλλον και τον αδικημένο αυτόν τόπο που χωρίς ντροπή κ περίσσια δειλία μας τον ρημάξανε.

Και τότε θα μπορέσεις να καυχηθείς πως νίκησες...

Joan Baez at Woodstock - We Shall Overcome

2008-08-16T05:11:00.003+01:00

Ένα καταπληκτικό τραγούδι, απο μια καταπληκτική τραγουδίστρια. Joan Baez. Απολαύστε την. We shall overcome...

προσοχή

2008-07-25T13:56:00.001+01:00

Προσοχή.

Η "δημοκρατία" δολοφονεί.

ο Leonard Cohen στην Ελλάδα

2008-07-16T09:28:00.005+01:00

Ένα είδωλο της σύγχρονης τέχνης έρχεται στις 30 Ιουλίου στην Ελλάδα. Ο Leonard Cohen μας επισκέπτεται για μια και μοναδική συναυλία, στο Terra Vibe Park. Είναι η μοναδική φορά που θέλω να παρευρεθώ σε συναυλία ξένου καλιτέχνη κ που οι απαράδεκτα υψηλές τιμές μου το απαγορεύουνε.

Έχουμε κ λέμε:

50 ευρώ για τους όρθιους,
120 για αυτούς που κάθονται αμφιθεατρικά γύρω απο την σκηνή,
και 220 για τους VIP.

Και αναρωτιέμαι: Γιατί θα πρέπει να πληρώσω τόσο πολλά λεφτά για να παρακολουθήσω έναν άνθρωπο που τόσο η ζωή του, όσο κ η τέχνη του, ήταν ανατρεπτική; Η τέχνη δε θα πρέπει να προσφέρεται δωρεάν, η τουλάχιστον σε τιμές προσιτές για τα λαικά στρώματα; Τι μας ενδιαφέρει; Αν θα παρακολουθήσει η Μαριάνα Βαρδινογιάννη κ οι λοιπές δήθεν κυρίες των Βορείων Προαστείων την συναυλία, η να γίνει ευρύτερα γνωστή η τέχνη του Cohen στις λαικές μάζες; Μακάρι να μπορούσε να μου απαντήσει κ ο ίδιος...

Πως θα πάρουμε πρώτα το Μανχάταν,
και μετά το Βερολίνο,
όταν θα έχουμε πληρώσει ένα τέτοιο ποσό για να παρακολουθήσουμε μια συναυλία; Όταν θα έχουμε ικανοποιήσει την προσωπική μας ματαιοδοξία να δούμε απο κοντά έναν διάσημο, ώστε να νιώσουμε κι εμείς ανώτεροι άνθρωποι;

Ανθρωπάκια είμαστε, κι ανθρωπάκια επίσης είναι αυτοί που εκμεταλεύονται την αγάπη του λαού για μερικούς αξιόλογους καλιτέχνες.

180 Ευρώ διάβαζα τις προάλλες οι RATM στο Βερολίνο.

E λοιπόν δε θα αγοράσω. Κάτι με έμαθαν μέσα απο τα τραγούδια τους. Οργή ενάντια στη Μηχανή (του Καπιταλισμού) λέει μετά. Κάποιοι - κάποιους κοροιδεύουνε... Κλείνω λοιπόν με έναν στίχο δικό τους, που δικαιολογεί την απόφαση μου. Ευχαριστώ που με μάθατε να σκέφτομαι by the way.

believing all the lies that they are telling ya,
buying all the products that they are selling ya,
they say jump - you say how high,
your brain is dead - you got a fuckin' bullet in ya head.

To think is to do...

2008-07-10T17:21:00.000+01:00

Σε θέλησα πολυ.
Kι όμως δε σε απέκτησα ποτέ.
Δε πειράζει όμως.
Ξέρεις γιατί;

Επειδή σε ονειρεύτηκα δική μου.
Κι αυτό μου αρκεί.
Ήταν σαν να σε έχω.

Σαν σκέφτεσαι, κάνεις.
Και σαν ονειρεύεσαι, ζείς.

ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΣΙΓΗ

2008-06-05T21:59:00.002+01:00

Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας
κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,
έναν ώμο ν' ακουμπάτε την πίκρα σας,
ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,
κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,
έστω και μια φορά;

Είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή
για τους απεγνωσμένους;

________________________________
Ντίνος Χριστιανόπουλος - αφιερωμένο σε έναν καλό άνθρωπο που έφυγε σήμερα τόσο άδικα απο την ζωή

ξερεις..

2008-06-05T06:03:00.005+01:00

Ξέρεις τι;

Το πιο σκληρό απ' όλα τα ναρκωτικά,
τελικά είναι η αγάπη.
Σε κρατάει κοιμισμένο,
και σου δίνει μια ψευδαίσθηση ευτυχίας,
ενώ όλα γύρω σου πάνε απο το κακό στο χειρότερο.

Σε πειράζει να σε φωνάζω Η;
Με τρελαίνεις.
Και το μόνο που έχω όρεξη να κάνω,
είναι να κάθομαι και να ασχολούμαι μαζί σου.
Χωρίς να με νοιάζει το παρελθόν η το μέλλον.
Ζούμε το παραμύθι μας κ βρισκόμαστε πάνω απο τον χώρο κ πάνω απο τον χρόνο.
Και γουστάρουμε.

Και δε βρίσκω καμία λογική εξήγηση γι΄αυτό που μου συμβαίνει.
Και ούτε με τον τρόπο που μου συμβαίνει.

Εσύ τι έχεις να πείς;

Η

2008-06-03T07:35:00.003+01:00

...Είναι γλυκιά, πολύ γλυκιά
μα είναι κλειστά τα περιθώριά της,
και είναι αυτή, μονάχα αυτή,
και δεν μπορεί κανένας, μα κανείς να την χορτάσει.

Eνα φιξάκι φίλε δεν είναι παρά μια στιγμή,
κι όμως μπορεί να γίνει μια ολόκληρη ζωή...

το τραγούδησε κι ο Παύλος Σιδηρόπουλος άλλωστε.

"Είναι η ηρωίνη φιλε..."

Σαν την ηρωίνη λοιπόν.
Ακριβώς σαν την ηρωίνη.
Και ακριβώς σαν εκείνη...

Kι εσύ να λείπεις...

2008-06-02T17:18:00.003+01:00

Σκέψου η ζωή να τραβάει το δρόμο της,
και συ να λείπεις,

να 'ρχονται οι Άνοιξες με πολλά διάπλατα παράθυρα,
και συ να λείπεις,

να 'ρχονται τα κορίτσια στα παγκάκια του κήπου με χρωματιστά φορέματα,
και συ να λείπεις,

οι νέοι να κολυμπάνε το μεσημέρι,
και συ να λείπεις,

Ενα ανθισμένο δέντρο να σκύβει στο νερό,
πολλές σημαίες ν' ανεμίζουν στα μπαλκόνια,
και συ να λείπεις,

Κι ύστερα ένα κλειδί να στρίβει
η κάμαρα να 'ναι σκοτεινή,
δυο στόματα να φιλιούνται στον ίσκιο,
και συ να λείπεις,

Σκέψου δυο χέρια να σφίγγονται,
και σένανε να σου λείπουν τα χέρια,
δυο κορμιά να παίρνονται,
και συ να κοιμάσαι κάτου απ' το χώμα,
και τα κουμπιά του σακακιού σου ν' αντέχουν πιότερο από σένα
κάτου απ' το χώμα,
κι η σφαίρα η σφηνωμένη στην καρδιά σου να μη λιώνει

Οταν η καρδιά σου,
που τόσο αγάπησε τον κόσμο,
θα 'χει λιώσει.

Να λείπεις- δεν είναι τίποτα να λείπεις.
Αν έχεις λείψει για ό,τι πρέπει,
θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλα εκείνα που γι' αυτά έχεις λείψει,
θα 'σαι για πάντα μέσα σ' όλο τον κόσμο...

Γ. Ρίτσος

_________________________________________

Σε κάποιο reply post στο blog του Ερυθρού, βρήκα αυτό το ποίημα που κάποιος το είχε αφιερώσει στη κοπέλα που χάθηκε στην Λευκίμμη, εξαιτίας των επεισοδίων με τα ΜΑΤ.

http://erythros.wordpress.com/2008/06/01/matdolofonoi/

Με τη σειρά μου το αναδημοσιεύω εδώ, κ το αφιερώνω σε όποιον χάθηκε έτσι άδικα απο τη ζωή. Αυτό που μετράει όμως είναι να μένει κάτι πίσω στη ζωή, κάποιο παράδειγμα, μέσα απο το οποίο θα ξαναζωντανεύει το κάθε "γιατί"...

31 Mάη 1957 - 31 Mάη 2008. 51 Χρόνια απο την δολοφονία του "κόκκινου" στρατηγού...

2008-05-31T09:13:00.005+01:00

31 Mάη 1957.

Μια Ford Buick που την οδηγεί ένας Ιταλοαμερικανός υποσμηνίας ξεκινάει απο την Αμερικάνικη αεροπορική βάση στο Ελληνικό κ ελάχιστα λεπτά αργότερα στην Παραλιακή στον Άλιμο προσκρούει με ταχύτητα 120 χιλιομέτρων την ώρα πάνω σε έναν ηγέτη...

Ένας 66χρονος άνθρωπος μετά απο 1 ώρα ξεψυχάει στον Κυανό Σταυρό. Ο στρατηγός Στέφανος Σαράφης χάνεται...

Πλήρωσε με τη ζωή του το παράδειγμα που έδωσε μέσα απο τους αγώνες του για Δημοκρατία, Εθνική Ανεξαρτησία, Λαική Εξουσία.

Η προσωπική του Ιστορία ένας θρύλος. Ως δημοκρατικός αξιωματικός στρατευμένος στο πλευρό του Βενιζέλου ήταν παρών σε όλους τους αγώνες του Μεσοπολέμου για κατάργηση της Μοναρχίας. Ήταν παρών κ στους Βαλκανικούς Πολέμους, στον 1ο Παγκόσμιο, στο μέτωπο της Μικράς Ασίας... Το 1935 καθερείται μετά το αποτυχημένο κίνημα της 1η Μαρτίου του οποίου κ ηγήθηκε. Για τους αγώνες του αυτούς η Ελλάδα τον τιμώρησε με πολλά χρόνια εξορίας κ φυλακίσεων σε διάφορες φάσεις της καριέρας του...

Με την έναρξη του Β Παγκοσμίου Πολέμου, (αποστρατευμένος συνταγματάρχης πλέον) θέτει εαυτόν στην διάθεση της πατρίδας όμως δεν χρησιμοποιείται απο την Κυβέρνηση Μεταξά. Μετά την κατάρευση του μετώπου κ την εισβολή των Γερμανοιταλικών στρατευμάτων στην Ελλάδα, αρχίζει να σχεδιάζει την διοργάνωση αντάρτικου εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα. Ύστερα απο αποτυχημένες απόπειρες συσπειρωσης Βενιζελικών κ αστικών δυνάμεων, κάνει το μεγάλο βήμα και εντάσσεται στον ΕΛΑΣ όπου κ συμμετέχει στο έπος της Εθνικής Αντίστασης με τον βαθμό του Γενικού Στρατιωτικού Αρχηγού. Αργότερα λαμβάνει κ τον βαθμό του υποστράτηγου. Το 1945 εκτοπίζεται αρχικά στην Ικαρία κ μετά στην Μακρόνησο ώς το 1951 οπότε κ εκλέγεται βουλευτής με το νεοσύστατο κόμμα της Ε.Δ.Α.

Στον πολιτικό αγώνα μάχεται συνεχώς μέχρι το θάνατο του απο το μετερίζι του Βουλευτή και του Γραμματέα της Ε.Δ.Α, ενώ παράλληλα συμμετέχει στο σώμα στρατιωτικών υποθέσεων της Βουλής. Αντιτίθεται σθεναρά στην δημιουργία Αμερικάνικων στρατιωτικών βάσεων στην Ελλάδα και λίγους μήνες μετά πληρώνει την διαφωνία του με την ίδια τη ζωή του. Δολοφονείται άνανδρα, με την 1η ωμή παρέμβαση του Αμερικάνικου Ιμπεριαλισμού στα Ελληνικά μετεμφυλιακά δρώμενα.

Σαν σήμερα η Ελλάδα έχασε ένα απο τα πιο εκλεκτά παιδιά της: τον "Κόκκινο στρατηγό", τον "Κινηματία στρατιωτικό", τον Δημοκράτη λαικό αγωνιστή.

Ας θυμηθούμε λοιπόν σήμερα τη θυσία του κ τους σκοπούς για τους οποίους αγωνίστηκε.

Σε ευχαριστούμε στρατηγέ, σε θυμόμαστε. Αγωνιζόμαστε ακόμα.

Νέα επίθεση από κολομβιανές ομάδες μέσα στο Εκουαδόρ

2008-05-31T06:45:00.002+01:00

Ριζοσπάστης - Διεθνή - σελίδα 39
________________________________

ΕΚΟΥΑΔΟΡ

Νέα επίθεση από κολομβιανές ομάδες

-ΚΙΤΟ-

Συνεχίζει τις πολεμικές προκλήσεις η κυβέρνηση της Κολομβίας... Μία ακόμη επίθεση από το έδαφος της Κολομβίας, αυτή τη φορά από παραστρατιωτικές ακροδεξιές ομάδες, κατήγγειλε χτες η υπουργός Εξωτερικών Μαρία Ισαμπέλ Σαλβαδόρ ότι δέχτηκε το Εκουαδόρ. Ετσι επιδεινώνονται ακόμη περισσότερο οι διμερείς σχέσεις, που διεκόπησαν μετά τη στρατιωτική επιχείρηση των Ενόπλων Δυνάμεων της Κολομβίας την 1η Μάρτη στην περιοχή Σουκούμπιος και είχαν ως αποτέλεσμα τη δολοφονία του Ραούλ Ρέγιες, 19 ακόμη ανταρτών των FARC, 4 Μεξικανών φοιτητών και ενός πολίτη του Εκουαδόρ.

Το τελευταίο περιστατικό έλαβε χώρα το βράδυ της Πέμπτης από ένοπλη ομάδα που εισέβαλε από το κολομβιανό έδαφος και επιτέθηκε στην πόλη Σαν Μαρτίν, στην περιοχή Μπαράνκα Μπερμέχα της επαρχίας Σουκούμπιος, δήλωσε κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου η υπουργός Εξωτερικών του Εκουαδόρ, προσθέτοντας ότι απήχθησαν 3 πρόσφυγες. «Θα στείλουμε το διάβημά μας μέσω τρίτων διπλωματικών καναλιών, όταν συγκεντρώσουμε όλες τις πληροφορίες από τις έρευνες που διεξάγουν οι Ενοπλες Δυνάμεις και η Αστυνομία» τόνισε η Σαλβαδόρ, ενώ από την πλευρά του ο υφυπουργός Αμυνας Μιγκέλ Καρβαχάλ τόνισε ότι παρότι «δεν είναι κυβερνητικές ομάδες, η κυβέρνηση Ουρίμπε είναι υπεύθυνη». «Βρισκόμαστε σε επιφυλακή και αποστέλλουμε περισσότερες μονάδες για τη φύλαξη των συνόρων» κατέληξε ο Καρβαχάλ.

Σάββατο 31 Μάη 2008

Στην αρχή ήρθαν να πάρουνε τους Εβραίους...

2008-05-30T02:58:00.003+01:00

Στην αρχή ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους.
Δεν ήμουν Εβραίος και δεν φώναξα.

Μετά ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές.
Δεν ήμουν κομμουνιστής και δεν φώναξα.

Έπειτα ήρθε η ώρα των σοσιαλδημοκρατών.
Δεν ανήκα σ΄ αυτό το κόμμα και δεν έβρισκα λόγο να διαμαρτυρηθώ.

Ακολούθησαν οι ομοφυλόφιλοι.
Ούτε κι αυτό σκέφτηκα ότι με αφορούσε.

Στο τέλος ήρθε η σειρά των τσιγγάνων.
Ούτε και τότε βρήκα λόγια για να εκφράσω την αντίθεσή μου.

Ο επόμενος στη σειρά ήμουν εγώ.
Αλλά δεν υπήρχε κανείς για να φωνάξει,
για να αντισταθεί μαζί μου...

-Μπέρτολτ Μπρέχτ-

___________________________________________________________

αφιερωμένο στους επαναστάτες που δεν επαναστάτησαν ακόμα.

Μια ενδιαφέρουσα ανάλυση για το Θιβέτ

2008-05-29T04:19:00.003+01:00

Διαβάστε μια πολυ ενδιαφέρουσα ανάλυση της κατάστασης που επικρατεί στο θιβέτ, απο τον Σουηδό επιστήμονα Yan Myrdal και δημοσιευμένη στο www.kolasmenoi.blogspot.com

Έχουμε κ λέμε λοιπόν: Το Θιβέτ ανήκει περισσότερο στη Κίνα, απ' ότι η Νίκαια στη Γαλλία...

ορίστε κ το link: http://kolasmenoi.blogspot.com/2008/05/blog-post_28.html

Νεκρός ο Manuel Marulanda...

2008-05-25T09:35:00.008+01:00

Δυστυχώς σύμφωνα με τα περισσότερα ειδησεογραφικά πρακτορεία κ την Κολομβιανή στρατιωτική κατασκοπεία, ο Μαρουλάντα είναι όντως νεκρός.

Ο ηγέτης του ΦΑΡΚ, γνωστός κ ως sureshot, δλδ "σίγουρη βολή" λόγω της άριστης σκοπευτικής του ικανότητας, φαίνεται να πέθανε απο φυσικά αίτιαστις 26 Μαρτίου, κατά τις 6.30 το απόγευμα. Η περίδος συμπίπτει με τους βομβαρδισμούς που σκότωσαν το νο2 του ΦΑΡΚ, Ραούλ Ρέγιεζ, 25 μέρες νωρίτερα, κ όπως αναφέρεται ο θάνατος μάλλον προκλήθηκε απο καρδιακή προσβολή. Στην ηγεσία του αντάρτικου στρατού, φέρεται να τον διαδέχτηκε ο Αlfonso Cano.

Το αν δε μάθαμε ποτέ για τη δράση του Marulanda κ του FARC-EP συνέβη γιατί τα ΜΜΕ φρόντισαν να τη φιμώσουνε με κάθε τρόπο, ενστερνιζόμενα σχεδόν εξ'ολοκλήρου τον μύθο των ΗΠΑ περί ναρκω-αντάρτικου...

Τα λόγια είναι περιττά. Aνεξάρτητα απο το αν το καταλαβαίνουμε η όχι, ένας μεγάλος ηγέτης είναι νεκρός.

Venceremos
_____________________________________________________________
Ορίστε μερικά link που επιβεβαιώνουνε τον θάνατο του...

http://www.bloomberg.com/apps/news?pid=20601087&sid=afCBOe3aDwag

http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/americas/7418820.stm

http://news.yahoo.com/s/nm/20080525/ts_nm/colombia_farc_dc

http://edition.cnn.com/2008/WORLD/americas/05/24/farc.leader/

Nεκρός ο αργηχός του ΦΑΡΚ;

2008-05-24T22:20:00.004+01:00

Σύμφωνα με ανιπεβαίωτες πηγές του bbc, ο φυσικός ηγέτης κ ανώτατος διοικητής του Φαρκ (κ ιδρυτής) Manuel Marulanda Velez, είναι νεκρός απο φυσικά αίτια, απο τις 26 Μαρτίου...

Ορίστε το λίνκ: http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/americas/7418820.stm

Ας ελπίσουμε οι πληροφορίες απλά να είναι λάσπη κ ο 78χρονος ηγέτης να είναι καλά στην υγεία του. Ο Manuel Marulanda είναι 44 χρόνια αντάρτης και ηγέτης του ΦΑΡΚ, απο τότε που ιδρύθηκε δληλαδή ο ΦΑΡΚ, το 1964.

Τους τελευταίους μήνες ο ΦΑΡΚ διανύει τη χειρότερη περίοδο του, με νεκρούς 4 ανώτατους διοικητές του (Tomas Caracas, Martin Caballero, Rauls Reuez, Ιvan Rios) κ φυλακισμένους σε Αμερικάνικες φυλακές τον Simon Trinidad, την αντάρτισσα αρχηγό Sonia, τον Ivan Vargas και άλλους.

Μικτές Αμερικανο-Κολομβιανες αντιδραστικές δυνάμεις στοχεύουνε αυτό το ιστορικό αντάρτικο κίνημα εδώ κ χρόνια, κ μέχρι στιγμής φαίνεται πως καταφέρνουνε να του προκαλούνε στρατηγικά πλήγματα κ να οδηγούνε τον ΦΑΡΚ πιο κοντά απο ποτέ στη καταστροφή...

Ας ελπίσουμε, πως δε θα συμβεί τίποτε απο αυτά. Μόνο να ελπίζουμε μπορούμε. Τίποτε απολύτως παραπάνω.

Which Side Are You On? (REBEL DIAZ - hip hop mix)

2008-05-23T15:49:00.001+01:00

μια καταπληκτική διασκευή ενός καταπληκτικού τραγουδιού...

ερωτηματικό...

2008-05-22T21:22:00.003+01:00

ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΜΕΝΩ ΝΑ ΘΕΛΩ,
ΑΦΟΥ ΕΣΥ ΔΕΝ ΘΕΣ...;

Διασυμπαντική αναμέτρηση τιτάνων

2008-05-13T06:31:00.006+01:00

Όταν έπρεπε να διαβάσω
δεν άνοιγε το pc,
crashαρε με το παραμικρό,
έκανε αυτόματα restart κ δεν έμπαινε μετά με την καμία.

Τώρα που πρέπει να γράψω
βγάζει error η opera,
με φυλακίζει το mob wars για 4 ώρες αρχικά κ μετά απο αποτυχημένη απόπειρα απόδρασης για 8,
κόβεται η σύνδεση στο Internet.

Σαφώς κ εγώ έδειξα σθένος.
Επέμεινα στο να ανοίξει το pc σκαλίζοντας το bios.
Στα δε "μπαινει το pc με την καμία" δε κόλωσα κ πάτησα το restart μέχρι κ 15 φορές συνεχόμενα.

Την opera απλά την ξανάνοιξα,
κ στο mob wars επιχείρησα 3η απόδραση, ρισκάροντας να φυλακιστώ για 12 ώρες.
Ευτυχώς η απόδραση πέτυχε
και πλέον, αφού ξέχεσα τηλεφωνικός τον isp,
παίζω ανενόχλητος mob wars
και σερφάρω στο www.snikaria.gr,
που μόνο αν του κάνουνε κάνα ντού τπτ hackers κ μείνει κλειστό για 3-4 μέρες,
με βλέπω να τη γλυτώνω...

Τι άλλο σήμα δηλαδή
πρέπει να μου στείλει η διαγαλαξιακή συνομωσία
ώστε να κάτσω να στρωθώ;;;

Άλλη μια παρεξηγημένη έννοια...

2008-05-10T21:20:00.004+01:00

Όταν γεννιόμαστε βρισκόμαστε στο άσπρο.
Μια λευκή κόλλα χαρτί που περιμένει να γραφτεί.

Τα χρώματα με τα οποία γράφουμε πάνω σε αυτή,
είναι οι διάφορες εκφάνσεις της ζωής μας.

Μέσα σε αυτές και το μαύρο,
ώστε να καταλάβουμε όταν έρθει το τέλος.

Λένε πως το μαύρο περιέχει όλα τα χρώματα μαζί.

Γι' αυτό ίσως κ στο τέλος της ζωής,
θα μου πάρουνε όλα τα χρώματα απο μπροστά μου,
όλες τις στιγμές,
ώστε να φτάσω στο απόλυτο μαύρο.

Aυτό που θέλω λοιπόν να πώ,
είναι πως ακόμα και το μαύρο χρώμα,
είναι χρώμα αισιοδοξίας!
Άλλη μια παρεξηγημένη έννοια...

Ένας προορισμός.

Γιατί κ το τέλος,
κι αυτό ακόμα είναι προορισμός.
Κ μάλιστα ο μοναδικός προορισμός,
απο τον οποίον κανείς δε κατάφερε να ξεφύγει.

Φιλιππία
_____________________________________

Η αγαπητή μου φίλη-πία, έκανε τις παραπάνω σκέψεις, οι οποίες μπορώ να πώ πως με εντυπωσιάσανε, κ ως εκ τούτου αφού ζήτησα την άδεια της, τις δημοσιεύω κι εδώ.

9 Μάη 1945

2008-05-09T20:27:00.003+01:00

Σαν σήμερα το 1945, ο στρατηγός Ζhukov μετά απο σφοδρές μάχες που έδωσε ο κόκκινος στρατός γύρω απο το Βερολίνο, εισέρχεται θριαμβευτής στη πόλη κ υψώνεται η κόκκινη σημαία στο Reichstag.

Δυστυχώς όμως οι αστοί προσπαθούνε να καθιερώσουνε πλέον αυτή την Ιστορική μέρα ως ημέρα της Ευρωπαικής Ένωσης, δηλαδή τη μέρα που παραδόθηκαν άνευρ όρων οι Ναζί στα συμμαχικά στρατεύματα. Ξεχνούν ίσως ποιός λαός θυσίασε 20.000.000 πολίτες του στον αγώνα εναντίον του ναζισμού, ποιός στρατός ανάγκασε τους Ναζί σε υποχώρηση απο το κέντρο της Ρωσίας, μέσα απο όλη την Ανατολική Ευρώπη, ως την πρωτεύουσα τους, το Βερολίνο κ εν τέλει ανάγκασε την Ναζιστική Πολεμική μηχανή σε κατάρευση.

Ζήτω η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών - Ποτέ Ξανά Ναζισμός

Ερχεσαι...

2008-04-28T10:59:00.004+01:00

H ημερα ξημερωσε.
Νεα μερα.
Καλημερα.
Σημερα ειναι Η μερα.
Τα πουλια εξω στην αυλη,
ηδη τραγουδανε το πρωινο τους τραγουδι.
Θυμαμαι εκεινο τον κοκορα.
Μας ξυπναγε καθε πρωι.
Τοτε που μεναμε σ εκεινο το διαμερισμα στον 5ο.
Διαγωνια πανω απο το σπιτι των γονιων σου.
Μια φορα που γυρισες,
μου πες οτι τον σφαξανε.
Μετα μου πες πως μαλλον εκανες λαθος.
Οχι εσυ.
Η μητερα σου.
Θυμαμαι καλα;

Σημερα ερχεσαι.
Εχω καιρο να σε δω.
Ισως κ να μου ελειψες.
Μαλλον σιγουρα.
Απλα πρεπει να σε δω πρωτα.
Μονο ετσι θα το νιωσω.
Ξερεις κατι;
Σε αγαπω.

Ακομα κι αν δε το καταλαβαινεις παντα.
Ακομα και τοτε...

Δε κοιμηθηκα σημερα το βραδυ.
Ξερεις γιατι;
Δεν μου αρεσει να ξυπναω μονος μου.
Σημερα ομως θα κοιμηθουμε μαζι.
Παντα μ' αρεσε να κοιμαμαι μαζι σου.
Δε θα μου λειπει τπτ αποψε.

Το ξερεις οτι τα χω κανει σκατα με τη ζωη μου;
Περασαν οι βδομαδες, εξαντληθηκαν οι μερες...
Αν στο πω, ξερω πως θα θυμωσεις.
Οποτε δε θα το 'μαθεις.
Ναι, δε πρεπει να σε στεναχωρησω.
Ουτε να μαλωσουμε.
Ερχεσαι για να περασουμε ομορφα.

Σου εχω υποσχεθει βασιλικη περιποιηση.
Δε γουσταρω τους βασιλιαδες.
Ομως εσυ...
Εσυ εισαι η Πριγκηπισσα μου.
Θυμασαι;

Στο 'χα πει απο την πρωτη καλημερα,
οταν αρχισε να ξετυλιγεται η ιστορια μας.
"Buongiorno Principessa"
Ναι, ετσι ειναι.
Καλημερα Πριγκηπισσα μου.
Ευχομαι να περασεις πολυ ομορφα.
Θα προσπαθησω εγω γι' αυτο.

Chavez plans to bury the Old Empire of the U.S.A

2008-04-27T10:30:00.004+01:00

Venezuelan President Hugo Chavez harshly criticized the US administration again after the unauthorized passing of the USS George Washington along the coast of the Latin American country. Chavez promised to bury the USA in the 21st century.

Venezuela’s Chavez plans to bury old empire of USA

“When Americans appear near our shores with their navy, the George Washington aircraft carrier, one should not forget that it happens at the time when we together with Brazil are creating the Defense Council of South America,” Chavez said in a speech that was broadcast by all TV and radio channels of Venezuela.

“In this century we will bury the old empire of the USA and will live with the American nation like with a brotherly nation, because over 40 million of its citizens live below the poverty line,” the Venezuelan leader said.

Chavez also said that Latin America entered the new era that was marked with the creation of a bloc of leftist forces – Argentina, Bolivia, Cuba, Venezuela, Ecuador, Nicaragua, Chile and Brazil.

“There are two women standing behind us: Cristina Kirchner in Argentina and Michelle Bachelet in Chile. We have in our bloc a worker from Brazil – Lula – and three revolutionaries – Fidel and Raul in Cuba and Daniel Ortega in Nicaragua. There is a soldier from Venezuela there too (Hugo Chavez). Now with the victory of a former bishop at the presidential election in Paraguay, we have a priest in our ranks,” Chavez said.

The rhetoric between Chavez and Bush has been hostile. In response to the Bush administrations anti Chavez rhetoric (he has been called a tyrant, populist dictator and drug trafficker), Chavez once referred to U.S. President George W. Bush as a pendejo (asshole), and refers to him as Mister Danger. In a later speech, he made personal remarks regarding Condoleezza Rice, referring to her as a "complete illiterate" when it comes to comprehending Latin America. On September 20, 2006 Chávez called Bush "the devil".

After Hurricane Katrina battered the United States’ Gulf Coast in late 2005, the Chavez administration was the first foreign government to offer aid to the devastated regions. The Bush administration opted to refuse this aid. Later during the winter of 2005, various officials in the Northeastern United States signed an agreement with Venezuela to provide discounted heating oil to low income families.

Source: english.pravda.ru

Dmitry Sudakov

Σαν σημερα

2008-04-25T15:55:00.001+01:00

Κατα τις εννια, εννιαμιση που το πλοιο σαλπαρισε
προς τον Πειραια ταξιδι,
με πηραν τηλεφωνο στο κινητο
κ μου παν πως ειχες φυγει...

Να ξερεις...οταν προσπαθεις

2008-04-24T15:44:00.003+01:00

Να ξερεις
πως ακομα κι οταν προσπαθεις,
οταν προσπαθεις να το αποφυγεις,
οταν προσπαθεις να κρατηθεις μακρια μου,
εγω σε αγαπω.

Εξακολουθω,
να νοιαζομαι για σενα.
Και χρειαζομαι,
να πιστευω σε σενα.

it is not those...

2008-04-15T04:46:00.005+01:00

It is not those who inflict the most,
but those who suffer the most,
who will conquer.
_________________________

Terence Mc Swiney,
IRA freedom figher, poet, historian, playwriter.
died in Brixton prison, London on the 26 of October,
1920 after 75-day hunger strike.

"The Torture Playlist"

2008-04-14T12:43:00.001+01:00

Μόλις διάβασα για μια λεγόμενη “torture playlist” κ σας ενημερώνω. Πρόκειται για μια λίστα τραγουδιών που χρησιμοποιείται απο φύλακες κ ανακριτές σε φυλακές και αμερικάνικες βάσεις ανα τον πλανήτη κατά το στάδιο της ανάκρισης και των βασανισμών.

Αυτή η μέθοδος έχει χρησιμοποιηθεί, σύμφωνα με αναφορές του site http://www.motherjones.com σε φυλακές στο Iraq, σε ανακρίσεις υπόπτων απο τη CIA κ απο άλλες Αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες (http://www.motherjones.com/news/featurex/2008/03/torture-playlist.html).

Τα τραγούδια της λίστας αυτής λοιπόν (την βλέπετε στο πιο κάτω link) «παίζονται συστηματικά 24/7 (24 ώρες το 24ωρο / 7 μέρες τη βδομάδα) πολυ δυνατά ώστε να καλύπτονται οι κραυγές απόγνωσης των κρατουμένων, που πολυ συχνά δεν είναι καν ένοχοι, αλλά μόνο ύποπτοι! Σημειώστε επίσης, οτι μερικά τραγούδια προέρχονται απο συκγροτήματα αντίθετα προς την Αμερικάνικη πολιτική, π.χ. το τραγούδι των Rage Against The Machine, που φαντάζομαι οτι αν μάθουνε οτι το τραγούδι τους παιζεται κατά την διάρκεια βασανισμών ώστε να καλύπτει το έγκλημα θα πάνε να πηδήξουν απο κάναν ουρανοξύστη...

Η μέθοδος αποσκοπεί στο να καμθεί κάθε αντίσταση των κρατουμένων κ να καταδώσουν οποιονδήποτε/οτιδήποτε είναι σε θέση να τους απαλλάξει απο το μαρτύριο που περνούν. Πολλές φορές μάλιστα, όπως όλοι ξέρουμε, με αυτόν τον τρόπο ενοχοποιούνται αθώοι, μιας κ κάποιος πάνω στην απελπισία του έδωσε κάποιο τυχαίο όνομα. Ζωές χάνονται, αξιοπρέπειες καταρακώνονται, οικογένεις διαλύονται – ντροπιάζονται, κι όλα αυτά επειδή κάποιοι ανώμαλοι απο την μια μεριά του Ατλαντικού που ονομάζεται Η.Π.Α έχουνε εξουσία στα χέρια τους κ τη καταχράζονται, χωρίς να τους περιορίζει τίποτα κ χωρίς να λογοδοτούνε σε κανένα.

Αυτά συμβαίνουνε όταν δεν υπάρχει αντίπαλο δέος φίλοι μου. Θυμάμαι κάποτε ένα πλακάτ, στη πορεία στη Θεσσαλονίκη το 2003: «Απο την ισσοροπία του Τρόμου...στον Τρόμο του ανισσόροπου». Αυτό ζούμε λοιπόν σήμερα παιδιά. Τον τρόμο του ανισσόροπου κ του κάθε κομπλεξικού μαλάκα που έχει εξουσία στα χέρια του...

no tomorrow...

2008-04-08T23:00:00.003+01:00

Doing nothing,
did not risk the future.
And so the future never came.
Only tomorrow,
like yesterday.

The past is yet to come,
if we go back to the future.

Prince Harry - Live Your Myth In Iraq

2008-03-15T05:28:00.008Z

watch your back mate...

ο παραπάνω κύριος, είναι ο prince Harry, του "Union Jack" = Ηνωμένου Βασιλείου...

η παραπάνω φωτογραφία τον πήρε απο πίσω, κ ευτυχώς για μάς είναι ευδιάκριτο το σλόγκαν του jockey καπέλου του... We Do Bad Things to Bad People λέει ο μαλάκας.

το παλικάρι το ζεί το ψέμα του. νομίζει οτι είναι με τους καλούς.

...SO FUCK YOUR UNION JACK,
WE WANT OUR COUNTRY BACK...
που τραγουδάνε κ τα ανταρτοτράγουδα του Ι.Ρ.Α.

πλέον, εκτός απο την ιρλανδία, οι ίδιοι στίχοι θα τραγουδιόνται κ στο Αφγανιστάν, στο Ιράκ και όπου αλλού στρέψει στο μέλλον τα βέλη του ο Ιμπεραλιαστικός δάκτυλος. Τέλος δεν θα υπάρξει ποτέ σε αυτούς τους πολέμους. Εκτός κι αν οι λαοί δώσουν τη λύση ανατρέποντας τους δυνάστες τους μια για πάντα...

Όσο για σένα Πρίγκηπα. Περαστικά σου μαλάκα μου. Ζήσε το μύθο σου στο Iraq...

Palestine - We Are With You!!!

2008-03-11T00:07:00.002Z

Οι φίλοι μας: η θα έρθουν τώρα, η δεν θα μας βρούν εδώ

Manuel Marulanda Velez (Tirofijo) - The Founder and the Leader of the FARC-EP

2008-03-10T20:16:00.009Z

July 25, 1999

Colombia’s Cautious Revolutionary

By Andres Cala

A small man wearing military fatigues and a twisted old cap paced the gravel road on a ranch near San Vincente del Caguan, about 300 kilometers southeast of Bogota, Colombia.

Elderly but fit, he had a stoic bearing and smiled at passersby, an unthreatening smile, more of a kindly, rumpled grandfather than a legendary guerrilla leader.

Yet, as the political-military crisis grows in Colombia, Manuel Marulanda Velez may become the unlikely leader -- or at least the personal symbol -- of the first leftist guerrilla movement to achieve success in the post-Cold War era.

Despite some sputtering attempts at peace talks, U.S. military experts see the political-military situation slipping beyond the control of Colombia's government and in favor of the leftist Revolutionary Armed Forces of Colombia, known at the FARC, the country's most powerful guerrilla force.

The FARC boasts an army of more than 15,000 men and women in 60 battalions. It controls an estimated one-third of the nation and has a presence virtually everywhere. The government has ceded FARC de facto control of four counties in south-central Colombia.

The Pentagon avoids public statements that could undercut the government of President Andres Pastrana. But U.S. military officials have begun concentrating more on quarantining FARC's influence to Colombia than in anticipating a clear-cut government victory or even a satisfactory negotiated settlement.

Privately, U.S. officials have expressed fears that Colombia, a nation of 35 million people and three times the size of California, could rattle the political stability throughout the northwest quadrant of South America.

There is even talk of a "Balkanization" of the region, the prospect of a messy Yugoslavian-style conflict spreading to Colombia's neighbors, including oil-rich Venezuela and Panama which will soon take control of the Panama Canal.

At the political epicenter of these fears is the surprising figure of Marulanda, who has been fighting the Colombian government for 50 years and founded the FARC 35 years

ago. Now 69, Marulanda somehow has survived as one of the longest-living guerrilla fighters in history.

To this day, Marulanda -- often known as "Tirofijo" for "sharp shot" -- is regarded as the supreme leader of the FARC, approving all major decisions. He will likely decide how far the organization will compromise in peace negotiations or whether the FARC simply will press ahead militarily.

But some U.S. observers suggest that Marulanda's influence might be in decline, with some of the younger commanders assuming greater power though affording Marulanda respect as FARC's founder and longtime guiding hand.

The enigma

To many Colombians, Marulanda remains an enigma, part of the country's political landscape for decades but always a hazy figure with a ghost-like image.

Through his half century of struggle, Marulanda has been no swashbuckling daredevil who relishes defying the odds and seizing the public limelight. He has avoided unnecessary danger.
He is also not known for haranguing his followers with inspirational speeches. He is no Fidel Castro in size, stamina, education or oratory. He is no "Che" Guevara in charisma, audacity or world renown.

When he grants one of his rare interviews with the Colombian news media, his comments are largely programmatic and bland, not philosophical and fiery. He prefers to talk about his views on the political situation of the moment rather than a grand ideological vision for the future.

Possibly his greatest fame comes from the government's frequent -- and erroneous -- announcements of his death. Indeed, it is possibly Marulanda's relatively low-profile approach to armed revolution that accounts for his survival. A more glorious leader might have attracted a more determined campaign for his annihilation.

On Jan 7, 1999, for instance, when Marulanda had a chance to step onto the international stage with scheduled peace talks with President Pastrana, Marulanda opted for discretion over valor. Having heard reports of a possible assassination plot, Marulanda ducked the summit in San Vincente.

"Some military command agents were sent to check out the area and find adequate places to position snipers," Marulanda explained in an interview with the Colombian magazine Semana.

"They selected some high places, the sides of the church, across from the plaza. They were not very lucky because one of them told us how the plan was drafted. If they could 'drop' Pastrana and me there would be no problem. That would solve the problem."

The Semana reporter asked, "Do you think someone could have killed you in San Vincente, surrounded by thousands of your men?"

"It is always good to be careful," Marulanda responded characteristically. "One never knows. They could always find themselves a gunman to carry out the action on behalf of Carlos Castaño [the leader of the right-wing paramilitary force called the Colombian United Self-Defense Groups or AUC].

“It is very difficult to spot a gunman in the midst of the townspeople. It is very difficult to know who is earning a salary and willing to die as well. Therefore, it is better to be cautious."
Marulanda then cited many other Colombian guerrillas and dissidents -- many his contemporaries -- who did not survive the violent world of Colombian politics.

"They did it with Pizarro [Carlos Pizarro León Gómez, leader of the 19 April Movement, known as the M-19], with the liberals, with [Guadalupe Salcedo], with [EPL leader] Oscar William Calvo, with [M-19 leader] Carlos Toledo Plata, and others. Therefore, one cannot overlook these things." [Semana, as translated by the BBC, Jan. 22, 1999]

Some skeptics, however, suggested that the purported assassination plot in San Vincente was simply an excuse for the reclusive Marulanda to avoid international notoriety. At the negotiation site, more than 1,000 journalists and guests were in attendance, waiting for the expected meeting.

I briefly encountered Marulanda on Jan 8, a day after he stood up Pastrana at the official ceremony. I was driven to the FARC base camp in a brand-new blue Toyota four-wheel-drive vehicle. The purpose of my visit was an interview with FARC spokesman Raul Reyes. I was surprised to see Marulanda in the same camp.

According to Reyes, Marulanda was calling the shots in the political maneuvering over negotiations. One of the demands was the government's "willingness" to combat the growing violence of Castaño's AUC.

"We have told the government that that is a problem that it has to resolve," Reyes said. "If the government wants to work for peace, it is them that have to fight the paramilitary right-wing organizations."
Beyond controlling the AUC, the FARC insists that the government make improvement of the peasants' social conditions its top priority. Marulanda has presented broad economic demands as near preconditions for negotiating an end to the armed conflict.

Though the FARC and the government are again edging toward peace talks amid bloody skirmishes, it is unclear how far Pastrana will go to address these issues of social justice -- or feels he can go.

If the government offers only oratorical window-dressing, the negotiations could become a test of Marulanda's continued influence inside the FARC. By virtually all accounts, Marulanda is deeply committed to concrete improvements in the well-being of Colombia's poor.

"Marulanda holds it as principle that one cannot treat people bad," said FARC spokesman Reyes.
Personally, those who know him describe Marulanda as quiet and humble, an idealist who considers himself a peasant chosen by the people to represent them.

He was born on May 12, 1930, into a peasant family deeply influenced by the violent political struggles between Colombia's Liberals and Conservatives.

Growing up, Marulanda was a peasant farmer and never received any formal education. He favored the Liberal side in a long civil war that claimed an estimated 200,000 lives. In 1948, Marulanda organized his first guerrilla band and commanded 14 of his cousins in a conflict with the Conservative military government of Mariana Ospina.

Marulanda soon allied himself with Jacobo Arenas, a communist ideological leader who became Marulanda's second in command. Arenas supplied Marulanda with much of his political schooling, though Marulanda was best known as a military commander not a political theorist.

In the years that followed, Marulanda demonstrated skill in hit-and-run guerrilla warfare while building close ties to other peasant leaders.

Operating mostly in Colombia's southwest region, Marulanda's guerrilla band provoked a harsh response from the army, which was supplied and assisted by the U.S. military. The army mounted an offensive. Using American napalm -- a jelly-like fiery

substance -- the Colombian air force bombed the Marquetalia region where Marulanda’s forces were based.

Only 48 guerrillas survived the assault, but they were undeterred. Marulanda organized the survivors and 350 peasants into the so-called Southern Bloc.

On May 27, 1964, the force changed its name to the FARC and survived despite repeated early reversals. It operated mostly in remote corners of the nation.

As a guerrilla leader, Marulanda was known as cautious and suspicious, but also cunning and determined. Initially, Marulanda structured his guerrilla force with a vertical command with himself in charge.

His ideology sought socialism for Colombia. He foresaw a nation of small peasant farms and mid-sized industry. He favored a 50 percent investment in the national budget for social development.

One of his best-known statements about life as a guerrilla combined his sense of survival with the need for a warrior to overcome the fear of death.

Marulanda said, "I think no man likes the idea of dying; the teeth of death must be kept distant. But in the crucial moments of combat, one cannot fear, because if one is fearful, one cannot fight. It is the first condition of a soldier."

But Marulanda was not a leader with a flair for the dramatic. Operating mostly through delegates, he distrusted the spotlight that his leadership brought him, with even his face and identity a mystery for many years.

Marulanda was pursued not only by the army but by private bounty-hunters. The press proclaimed him dead at least once a year, only to be disappointed when he would be spotted in some town.

Over the years, training and organizing in obscurity, the FARC took root as a peasant movement. By 1984, Marulanda had built the FARC into a force of 27 battalions, a rebel army of national dimensions.

At that time, he considered a negotiated peace with President Belisario Betancur in exchange for the government's commitment to address social ills. But the cease-fire collapsed when the Colombian army launched a surprise attack on the FARC's public headquarters in Casa Verde.

As the violent struggle progressed, Marulanda's humility allowed the FARC to develop a strong grassroots structure from which emerged a new generation of leaders. Marulanda evolved more into a presence behind the scenes of the increasingly powerful FARC, still influential but less dominating.

Jacobo Arenas, Marulanda’s ideological adviser and second-in-command, died of natural causes a decade ago. Some say the cause of death was cancer; others believe diabetes or an ulcer.

On a personal level, the modest Marulanda generated adoration among many of his followers. A tango lover, he also had an eye for the ladies. He has had several wives with whom he has fathered at least seven children.

"His children, more or less, make out a pretty long list," acknowledged Reyes.

The Battles Continue

After the Cold War ended, Colombian authorities and U.S. intelligence expected that the FARC gradually would disintegrate.

For poor Colombians, drug trafficking seemed a far more promising route to social mobility than armed revolution. There seemed to be little pay-off in following Marulanda through endless years of struggle in the mountains and jungles.

In 1992, to speed FARC's demise, President Cesar Gaviria offered amnesty to all rebels as well as the right to participate in the constitutional assembly.

Marulanda, however, countered with demands for broad social, political and economic reforms.
Given the FARC’s international isolation, Gaviria chose to take the offensive, striking powerful military blows against the FARC. But the aggressive maneuver backfired, leaving the FARC less willing to negotiate and prolonging the civil war.

Colombia also suffered an economic collapse in the countryside driving even more farmers into the illicit production of coca. The middle class suffered reversals, too. A long recession drove unemployment up to 20 percent, while interest rates shot up to more than 40 percent.

Meanwhile, Colombia's governing class sank deeper into narcotics corruption itself, with more than half of former congressmen indicted on various corruption and money-laundering charges.
Government resistance to popular social reforms and military brutality added to the public discontent while also breathing new life into the FARC.

The FARC benefited, too, from Colombia's lucrative drug trade, a reputation that has long dogged the FARC as a guerrilla movement. Marulanda has denied the charge for

years, although acknowledging that the FARC does protect small farmers who rely on coca cultivation for survival.

"The FARC wants to show the world and the United States as well that it is not involved in drug trafficking, that it does not grow drugs, and that it does not live off the drug business," Marulanda said in the Semana interview.

"The FARC is willing to invite them to come to Colombia and see for themselves the reasons why peasants plant these drugs; to see, first hand, the problems these people confront and why there is nothing else they can do."

As the FARC expanded its guerrilla activity in the 1990s, the military increased its brutality. Parallel to the army emerged paramilitary "death squads" that received training from the U.S.-financed Colombian army. The paramilitary force, known as the AUC, committed massacres against suspected FARC supporters.

The AUC's tactics were brutal. The paramilitary forces assembled peasants in the main square or in a church, with men, women and children separated. Suspected guerrilla collaborators were then picked out and executed on the spot.

Leading human rights organizations, such as Amnesty International and Human Rights Watch, condemned Colombia's record for atrocities. The political slaughter grew so severe that even the U.S. State Department, known for its tolerance of anti-communist counterinsurgency, "decertified" Colombia for its human rights record.

For its part, the Colombian government reported in 1998 that 194 massacres claimed the lives of 1,231 civilians. The AUC was blamed for 47 percent of the killings, with 21 percent attributed to the FARC and three other guerrilla organizations.

Though eliminating many FARC supporters, the bloodshed deepened Colombia's political polarization and undermined the government's reputation. In the countryside, peasants came to see the FARC and Marulanda as alternatives to corrupt Bogota politicians and their murderous henchmen.

Rather than fading away, the FARC consolidated its base of support and became the effective government over large tracts of Colombian territory.

Marulanda and his "boys" were no longer seen as simply delinquents and drug smugglers -- as they appeared in government propaganda.

They gained grudging respect as an effective guerrilla army with mobile forces, military schools and sophisticated political training.

Marulanda adapted his ideology to the changing times. Like Fidel Castro, Marulanda advocated a nationalistic socialism that combined social reforms with a tolerance of small-scale capitalism.

In the Semana interview, Marulanda explained that it was "the large capitals" that he felt "must be curbed. We cannot allow our people to continue dying of hunger, without a home, without a car, without a roof over their heads, without education, without health, while others have huge buildings filled with dollars. No. That must be changed."

One of the secrets of the FARC's success was its self-sufficiency. Unlike other leftist movements that relied on foreign support, the FARC built an economic infrastructure that could sustain the movement indefinitely.

The FARC raised substantial sums of money from taxes paid by coca growers in FARC-controlled areas. The FARC's drug-related income was estimated at $170 million a year.

But another lucrative source of revenue came from extortion and ransoms estimated at $160 million a year. The FARC collected taxes on landowners and industrial interests in exchange for protection of their businesses and their lives.

As the FARC demonstrated its resilience, U.S. military observers grew pessimistic about the possibility for a decisive government victory or even a satisfactory negotiated settlement.

The State Department opened talks with the rebels about possible recognition of the FARC as a "belligerent force," a status that would give Marulanda's forces increased legal standing under international law.

The Clinton administration began pressing both sides to take action against coca plantations.
Facing the reality of a military standoff, Washington decided that it needed the FARC's cooperation if any anti-drug program was to succeed.

U.S. officials and Marulanda shared the public goal of substituting other profitable agriculture for coca production. In public statements, Marulanda indicated a willingness to support such a transformation as part of a larger effort to address the needs of the peasants.

"We believe that if the government wants to eradicate the drug problem then it must first draft a development plan for the peasants," Marulanda told Semana.

"That is all we want. Thousands of peasants need to produce and grow drugs to live because they are not protected by the state. This is why we come before the

government to say, 'Mr. President, draft plans that will allow the eradication of coca on the basis of alternative crops.' …

“We can get a group of agronomists, good agronomists, to tell us what other crops can be grown in those areas. It could be rice, cacao, corn or cotton."

FARC Commander Ivan added that other U.S. strategies, such as spraying herbicides to kill the coca, will fail.

"We do not want drugs in our territory," Commander Ivan said. "But we protect the interests of the peasants. They cannot survive on plantain or coffee. They grow coca leaf to survive. The government then comes using illegitimate herbicides banned in the United States a long time ago and sprays their plantations. This only prompts the peasants to extend the agricultural frontier, and deforest an even more ample territory."

For the United States, the Colombian crisis has sparked new fears of regional chaos. Colombia borders on nations with fragile political systems and important U.S. strategic interests.
To the northwest is Panama and the Panama Canal. To the northeast is Venezuela, the largest source of U.S. imported oil.

Venezuela also has elected a new president, Hugo Chavez, whose populist programs are worrying major corporate investors and causing concerns in Washington. [See iF Magazine, May-June 1999.]

Meanwhile, in Colombia, Marulanda is fast becoming the aging poster boy for all the aphorisms about the value of patience. He is at least proving the old saying that showing up is half the battle.

For the septuagenarian guerrilla leader, time appears finally to be on his side.

Andres Cala is a Colombian journalist based in Costa Rica who has covered the Colombian conflict since 1996.

_____________________________________________________________

Aν κ απο αστική ματιά - το παραπάνω είναι ένα ενδιαφέρον
άρθρο που βρήκα online για τον φυσικό ηγέτη κ ιδρυτή του ΦΑΡΚ. Ας μάθουμε κάτι για έναν σύγχρονο Μαρξιστή
"Τρομοκράτη" (κατα την Ε.Ε. κ τιςΗ.Π.Α). Αυτά τα περί
ναρκοαντάρτικου που λέει μέσα δεν
τα εστερνίζομαι κ θα επανέλθω με άλλα c/p άρθρα...

HASTA LA VICTORIA

brother-in-arms

2008-03-09T19:21:00.003Z

O Φιντέλ φεύγει, ο Ραούλ έρχεται...

Είτε το θέλετε, είτε όχι...
η Κούβα στη θέση της θα μείνει!!!

Zητάω την γνώμη όλων σας για τις διακοπες της Δ.Ε.Η

2008-03-07T22:18:00.001Z

Eπιτρέψτε μου σύντροφοι κ φίλοι να δηλώσω την αντίθεση με την πρακτική της ΔΕΗ να κόβει το ρεύμα του κοσμάκη. Κ πριν διαφωνήσετε μαζί μου, αφήστε με να εκφράσω τα επιχειρήματα μου.

Κόβωντας το ρεύμα στη Δραπετσώνα, στο Πέραμα, στα Καμίνια, στα Άνω Λιόσια κ σε χίλιες δύο ακόμα περιοχές της φτωχολογιάς της Αττικής κ της Ελλάδας ολόκληρης τι θα κερδηθεί;
Γιατί νομίζουμε οτι θα πάρει απάντηση του ο πρωθυπουργός κ οι υπουργοί του για την αντιλαική πολιτική τους;

Αυτοί κ οι εντολοδόχοι τους – η αστική τάξη, δεν πρόκειται να ζημιωθούν! Στα σπίτια τους έχουνε γεννήτριες, τζάκια... Δεν πρόκειται να κρυώσει ο γέρος πατέρας τους, το μικρό παιδάκι τους.

Η γιαγιά όμως που παίρνει 200 ευρώ σύνταξη το μήνα κ μένει σε ένα διαμέρισμα 2χ2 και θα της κλείσουνε την ηλεκτρική σόμπα θα πληγεί!

Αν θέλουνε να κάνουνε σωστά τη δουλειά τους, ας κλείσουνε το ρεύμα σε όλα τα Βόρεια Προάστια, στη Βουλή, στο Μαξίμου, στα Υπουργεία, στα σπίτια των πολιτικών της Ν.Δ. κ του ΠΑ.ΣΟ.Κ κ όλων όσων υπερψήφισαν τα αντεργατικά μέτρα! Ας κλείσουνε το ρεύμα στα δικαστήρια που κυνηγάνε τους αγώνες των εργαζομένων τους, η έστω κάπου που πραγματικά θα πονέσει αυτούς ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ να πονέσει!!!

Όταν αγωνιζόμαστε, δεν πρέπει ποτέ να στρεφόμαστε εναντίον του ίδιου μας του εαυτού! Να πληρώσουνε αυτοί που φταίνε!!! Δεν είναι ο λαός παιχνίδι στα χέρια κανενός, ούτε μπορεί να χρησιμοποιήται η ύπαρξη του εκβιαστικά!

Εγώ για να ξεκαθαρίσω τη θέση μου είμαι στο Manchester κ δεν με αγγίζει η απεργία. Το δηλώνω για να μη πιστέψει κανείς οτι ξεβολεύτηκα κ γι αυτό διαμαρτύρομαι. Απλά αγανακτώ, με την λογική που πίστεψαν οτι τέτοιος αγώνας θα ωφελήσει! Τη στιγμή που αν πιάσει ένα κρύο, μπορεί να αποβεί μοιραίο για πολλούς αδύναμους συνανθρώπους μας.

Εκφράζω την αλληλεγγύη μου στους εργαζομένους της ΔΕΗ όμως τους παρακαλώ άμα διαβάσουνε αυτό το post να μου δικαιολογήσουνε τον εκβιαστικό αυτό αγώνα τους, κ το παιχνίδι που παίζουνε με την κυβέρνηση στις πλάτες του Ελληνικού Λαού. Μήπως όμως πρέπει να βρούνε εναλακτικό τρόπο να διαμαρτυρηθούνε; Πρότεινα να κλείσουνε το ρεύμα επιλεκτικά στους Κεφαλαιοκράτες κ στα μεγάλα πολιτικά κεφάλια!

Μήπως όταν έχουμε τα μονοπώλια ακόμα κ στο θέμα της διαχείρισης ηλεκτρισμού μπορούμε να κάνουμε οτι γουστάρουμε; Μήπως γινόμαστε αυτό που κατηγορούμε σύντροφοι; Μήπως ο λαός μας πρέπει να είναι πάντα πάνω απ’ όλα τα συμφέροντα;

Ζητάω τη γνώμη όλων σας επι του λεπτού αυτού ζητήματος! Αν με πείσετε πως έχω άδικο θα αποσύρω το post.

κι άλλος ηγέτης του FARC νεκρός...

2008-03-07T21:02:00.002Z

Κι άλλος ηγέτης του ΦΑΡΚ νεκρός απο τα πυρά του στρατού της αντιδραστικής κυβέρνησης της Κολομβίας. Σύμφωνα με πηγές στην Κολομβιανή κυβέρνηση αναφέρεται οτι νεκρός είναι ο Ivan Rios, έπειτα απο μάχη μεταξύ του ΦΑΡΚ κ του στρατού.

Ας ευχηθούμε οτι αυτά τα πλήγματα δεν θα λυγίσουνε αυτό το ηρωικά μαχόμενα επί τόσες δεκαετίες αντάρτικο κίνημα, κι ας εκφράσουμε την ελπίδα πως ο κάθε θάνατος απο αυτούς, να μην είναι αναντικατάστατος, αλλά μέσα απο την αυτοθυσία των νεκρών μαχητών – να ξεπεταχτούνε χίλιοι ακόμα, που οργισμένοι απο την κτηνωδία της Αμερικανοκινούμενης Κολομβιανής κυβέρνησης, θα ζητήσουνε «διψασμένοι» εκδίκηση...

Για Πάντα, Μέχρι τη Νίκη Σύντροφοι.

______________________________

νεώτερη ενημέρωση:

Βγήκαν φήμες οτι ο Rios, ο νεώτερος αρχηγός αντάρτης της 7μελούς ηγεσία του ΦΑΡΚ, δολοφονήθηκε απο αντάρτη της μονάδας του, ο οποίος κατόπιν εμφανίστηκε στον εθνικό στρατό της Κολομβίας με "το δεξί χέρι του αρχηγού του, το laptop του κ την ταυτότητα του".

Ο ίδιος ισχυρίζεται οτι το έκανε γιατί ο Rios τους πίεσε να αμυνθούνε ενάντια στον στρατό που τους είχε κυκλώσει, όμως ενώ αρχικά πήγα να τον πιστέψω (οτι το κανε για να σώσει το τομάρι του) μετά άλλαξα γνώμη...

Βλέπετε διάβασα οτι υπήρχε αμοιβή 5 εκατομμύρια δολάρια για όποιον τον σκότωνε. Κ ξέρετε ποιος τα δινει ε; Οι Η.Π.Α.

τα σχόλια δικά σας...

να κ το λίνκ μου.

Ήθελα να 'μαι...κ θα ήθελα να είσαι κι εσύ...

2008-03-07T16:50:00.003Z

Ήθελα να 'μαι η αφή στην άκρη των δακτύλων σου
ό,τι αγγίζεις να 'χει κάτι κι από μένα
να 'μαι τη νύχτα η φωνή χαμένων φίλων σου
που λεν τραγούδια παλιά κι αγαπημένα

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Ήθελα να 'μαι η σκιά στην άκρη των βλεφάρων σου
η μόνη λέξη στο παραμιλητό σου
να 'μαι η πρώτη ρουφηξιά απ' το τσιγάρο σου
κι η τελευταία η γουλιά απ' το ποτό σου

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Θα 'θελα να 'μαι αστραπή που σβήνει μες στο βλέμμα σου
πάνω στο χέρι η τυχερή γραμμή σου
να 'μαι κρυμμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου
για να ξυπνάω τις φωτιές μες στο κορμί σου

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

___________________________________________

(ένα απίστευτο τραγούδι του Παντελή Θαλασσινού, μια πραγματική ευχή για ότι ποτέ αγαπήσαμε, κ για οτι θελήσαμε να μας αγαπήσει κ να νιώσει για μας όπως κι εμείς νιώσαμε γι' αυτό...)

Yo Soy Chavista!!!!!! No Pasaran!!!

2008-03-05T10:53:00.012Z

Το πε κι ο Μαραντόνα κάποια στιγμή πέρυσι "Yo creo en Chávez, yo soy Chavista", δλδ πιστεύω στον Chavez, είμαι Τσαβικός!".

Μετά τα τελευταία γεγονότα ο Uribe παρουσίασε αποδείξεις οτι ο Chavez υποστηρίζει τους αντάρτες του FARC, κ πλέον ζητάει να δικαστεί ως εγκληματίας πολέμου στο Δικαστήριο της Χάγης, οτι και καλά "υποθάλπτει την τρομοκρατία" και την "Γενοκτονία του FARC εις βάρος του Κολομβιανού λαού". Ο Bush κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι...ίσως κ να το πρότεινε στον Uribe πριν το σκεφτεί ο ίδιος.......

Μεταξύ μας, μπράβο Hugo Chavez που υποστηρίζεις τους μαχητές αντάρτες του Ένοπλου Επαναστατικού Στρατού Κολομβίας - όμως αντί να σε προτείνουνε για κάνα Νόμπελ αλληλεγγύης σε αγωνιζόμενους λαούς...σε θέλουνε να δικαστείς για "εγκλήματα πολέμου".

Αλήθεια...απο πότε είναι έγκλημα πολέμου να αγωνίζεσαι για το δίκιο του λαού σου, κ απο πότε είναι έγκλημα πολέμου να βοηθάς κάποιον που το κάνει;;;

Αποφασίστε το κύριοι της Washington και της E.E. : ο FARC ΔΕΝ είναι τρομοκράτες, ο Hugo Chavez ΔΕΝ υποθάλπτει εγκληματίες.

Εσείς είστε!

Άλλωστε ΔΕΝ είναι ο FARC ούτε ο Chavez αυτοί που βομβάρδισαν παράνομα - δια αέρος αντάρτες προχθές...εντός των συνόρων του Ecuador - χρησιμοποιώντας πούστικες θερμο-ανιχνευτικές τεχνικές ακριβείας, δώρο απο τις ΗΠΑ στον πιο πιστό πλέον Λατινοαμερικάνο τους σύμμαχο. ΔΕΝ ειναι ο FARC και ο Chavez αυτοι που δολοφόνησαν τον Reyes χωρίς να χουνε το θάρρος να τον αντιμετωπίσουνε σε μάχη στα ίσια..κ που κατόπιν εκτέλεσαν με πυροβολισμούς στην πλάτη 16 τραυματίες αιχμαλώτους αντάρτες (για να φανεί οτι πήγαν να δραπετεύσουν)...

Kαι ρωτάω! Γιατί είστε υποκριτές; Γιατί πάτε κ υπογράφετε συνθήκες αφού δεν τις τηρείται; Η μήπως δεν μάθαμε στο σχολείο τι υπογράφτηκε στη Γενεύη το 1949; Γιατί διαμαρτύρεστε για παραβίωση δικαιωμάτων Γενεύης στο Ιράκ, όταν συλλαμβάνουν φαντάρους του Ιμπεριαλιστικού Στρατού σας...κ όταν πρόκειται είτε για τον Τσε Γκεβάρα, είτε για οποιονδήποτε άλλον θέλετε να βγάλετε απο τη μέση, τπτ απο αυτά δεν ισχύει;

ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ..ΕΔΩ Κ ΧΡΟΝΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΑ.

Οι εγκληματίες είναι σε ηγετικά πόστα στις Κυβερνήσεις των ΗΠΑ κ των εκάστοτε προτεκροράτων τους, στην συγκεκριμένη περίπτωση της Κολομβίας.

Πολυ θέλω να το ζήσω αυτό πάντως. Αυτή τη στιγμή στο πλευρό του Chavez έχουνε ταχθεί έμπρακτα οι : Ισημερινός, Βολιβία, Νικαράγουα κ (είναι αυτονόητο θαρρώ) η Κούβα. Οι πρώτες 3 μάλιστα έχουνε περικυκλώσει απο όλες τις μεριές τη Κολομβία έχοντας στείλει στρατεύματα στα σύνορα τους, έχοντας ανακαλέσει τους πρεσβευτές τους απο την Bogota και έχοντας διώξει τους Κολομβιανούς ομόλογους απο τις χώρες τους.

Θετική στάση υπέρ Κολομβίας κρατάνε επίσης η Βραζιλία κ η Χιλή, ενώ η Αργεντινή προσπαθεί να διαμεσολαβήσει για την εξομάλυνση της κρίσης κρατώντας μιαν ουδέτερη στάση...

Σχεδόν όλες οι χώρες της Λατινικής Αμερικής συντάσονται με τον Chavez...πολυ θέλω λοιπόν να το ζήσω αυτό. Όλοι εναντίον Κολομβίας (puppet government of the USA) κ Ηνωμένων Πολιτειών. Κάντε κάνα αστείο λοιπόν. Κάντε οτι μπαίνετε σε έδαφος της Βενεζουέλας...Θέλω μετά να σας δώ πως θα φεύγετε.

Ίσως 20-20 με μεταγωγικά ελικόπτερα - μέσα σε φέρετρα - με την Αμερικανική Σημαία απο πάνω. Πήγαινε Αμερική λοιπόν να "υπερασπιστείς" την "Δημοκρατία"...

Καλά λέω οτι του πετάχτηκαν τα μάτια έξω του Bush με αυτά που συμβαίνουνε... Ας ελπίσουμε να φερθεί λοιπόν τόσο ηλίθια, όσο πραγματικά είναι κ ο ίδιος...

Είμαι κακός που θέλω να δώ δράση κ να μη λήξει άδοξα τόση κινητοποίηση;;;

Μέσα απο τον πόλεμο δεν ατσαλώνονται οι πεποιθήσεις κ μέσα απο τη μάχη δεν κερδίζονται οι συνειδήσεις;

το άρθρο του Ριζοσπάστη για την επίθεση ενάντια στον FARC-EP και την δολοφονία του Reyes.

2008-03-04T04:20:00.003Z

ΜΠΟΓΚΟΤΑ - ΚΙΤΟ - ΚΑΡΑΚΑΣ - ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ.--

Προκλητική επιδρομή στο Εκουαδόρ

Οι στρατιωτικές δυνάμεις της Κολομβίας δολοφόνησαν τον ηγέτη των ανταρτών Ραούλ Ρέγιες

Η διάχυση του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Λατινική Αμερική, που εδώ και καιρό επιδιώκουν οι Ηνωμένες Πολιτείες με όχημα την Κολομβία, φαίνεται να συγκεκριμενοποιείται σταδιακά... Τα ξημερώματα του Σαββάτου ο κολομβιανός στρατός με εμφανή υποστήριξη των ΗΠΑ, προχώρησε στη δολοφονία του ηγετικού στελέχους των Ενόπλων Επαναστατικών Δυνάμεων της Κολομβίας -Λαϊκός Στρατός (FARC-EP), Ραούλ Ρέγιες, στο έδαφος του Εκουαδόρ (Ισημερινού). Και αυτό σε μια περίοδο που οι αντάρτες πρόσφατα απελευθέρωσαν 6 πολιτικούς που κρατούσαν.

Η δολοφονία του Ρέγιες, αλλά και 16 ακόμη μελών των FARC-EP έγινε την «ώρα που κοιμούνταν και δεν προηγήθηκε μάχη» σύμφωνα με χτεσινή ανακοίνωση της κυβέρνησης του Εκουαδόρ, που συμπληρώνει ότι έγινε στη ζούγκλα σε μικρή απόσταση εντός του εδάφους του, ενώ υπήρξε και παραβίαση του εναέριου χώρου τουλάχιστον σε απόσταση 10 χιλιομέτρων. Χαρακτηριστικό της επίθεσης και της χερσαίας επιχείρησης που ακολούθησε, είναι ότι ο κολομβιανός στρατός πήρε το πτώμα του Ρέγιες και του Χουλιάν Κονράδο (μέλους της Κεντρικής Διοίκησης του αντάρτικου, διανοούμενου και μουσικοσυνθέτη της οργάνωσης με το αληθινό όνομα Γκιγιέρμο Ενρίκε Τόρρες). Επίσης δολοφόνησαν εν ψυχρώ πυροβολώντας τους στην πλάτη άλλους 15 αντάρτες τραυματίες, ώστε «να δείξουν ότι προσπαθούσαν να δραπετεύσουν». Επίσης, σύμφωνα με αποκλειστικό βίντεο που έδωσε στη δημοσιότητα το υπουργείο Αμυνας του Εκουαδόρ, «η επίθεση στο προσωρινό κατάλυμα των FARC-EP, μέσα στη ζούγκλα έγινε από πολεμικά ελικόπτερα από το Νότο προς το Βορρά και επρόκειτο για κανονικό βομβαρδισμό», ενώ σύμφωνα με μαρτυρίες επιζώντων πραγματοποιήθηκε στις 3 τα ξημερώματα του Σαββάτου. Σε ανακοίνωσή της η αντάρτικη οργάνωση επιβεβαιώνει τη δολοφονία των στελεχών της και ανταρτών και δηλώνει ότι δε θα επηρεάσει την προσπάθεια για την ανθρωπιστική ανταλλαγή, κρατουμένων.

Ανακλήσεις διπλωματών Εκουαδόρ και Βενεζουέλας

Αμέσως μετά τη γνωστοποίηση της είδησης της δολοφονίας του Ραούλ Ρέγιες ο πρόεδρος του Εκουαδόρ, Ραφαέλ Κορέα, διέταξε έρευνα για το συμβάν και όταν έγιναν γνωστά τα πραγματικά περιστατικά διέταξε την ανάπτυξη δυνάμεων στα σύνορα με την Κολομβία, την απέλαση του πρεσβευτή της και ζήτησε την άμεση σύγκληση του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών. Η κυβέρνηση της Κολομβίας, που «δικαιολογήθηκε» υποτίθεται για την επέμβαση με το γνωστό επιχείρημα της «καταπολέμησης της τρομοκρατίας», συνέχισε τις προκλήσεις υποστηρίζοντας χτες ότι από την κατάσχεση των υπολογιστών(;) του Ρέγιες, προκύπτει πως υπήρχε συνεργασία των ανταρτών με τον Κορέα! Ο Κορέα απάντησε ότι ο πρόεδρος της Κολομβίας είναι «μαφιόζος» και «προστάτης των ναρκεμπόρων και των ακροδεξιών παραστρατιωτικών», συγκάλεσε χτες έκτακτη σύσκεψη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και είχε συνεχείς επαφές με ηγέτες χωρών της Λατινικής Αμερικής, του ΟΑΚ και του Mercosur δηλώνοντας ότι «θα αντιμετωπίσουμε από κοινού τη σοβαρότητα της κατάστασης».

Παράλληλα, ο Πρόεδρος της Βενεζουέλας, Ούγο Τσάβες, χαρακτηρίζοντας την Κολομβία ως «κράτος-τρομοκράτη» και «Ισραήλ της Λατινικής Αμερικής» διέταξε την Κυριακή τη μετακίνηση στρατού στα σύνορα με την Κολομβία και επίσης ανακάλεσε τους διπλωμάτες του από την κολομβιανή πρωτεύουσα. Προειδοποίησε τον Κολομβιανό πρόεδρο ότι παραβίαση του εδάφους της Βενεζουέλας θα αποτελούσε αιτία πολέμου. Αντίδραση που για τις ΗΠΑ ήταν «παράξενη»... και απλά δήλωσαν ότι «παρακολουθουν τα γεγονότα». Εντονα καταδικαστικές ήταν οι αντιδράσεις πολιτικών της Κολομβίας, της Αργεντινής και της Χιλής και άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής. Επίσης ο υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας δήλωσε ότι ο Ρέγιες ήταν σε επαφή με τη γαλλική κυβέρνηση.

Ο Ραούλ Ρέγιες

Ο Λουίς Εντγκαρ Ντεβία Σίλβα γνωστός στο ανταρτικό ως Ραούλ Ρέγιες, γεννήθηκε στην πόλη Λα Πλάτα της επαρχίας Ουίλα στις 30 Σεπτεμβρίου 1948. Ηταν μέλος της Γραμματείας των FARC, και επικεφαλής του αντάρτικων οργανώσεων του Νότιου Μπλοκ. Ηταν ο κύριος εκπρόσωπος και διαπραγματευτής της αντάρτικης οργάνωσης.

Ριζοσπάστης, Τρίτη 4 Μαρτίου 2008. σελίδα 25

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΟΥ CHAVEZ!! CHAVEZ VIVA και τον URIBE Πήδα!!!

2008-03-02T21:06:00.005Z

Η απάντηση του Chavez 1 ημέρα μετά την δολοφονία του ηγέτη του FARC - Reyes.

Να σημειωθεί σε αυτό το σημείο πως η δολοφονία του ηγέτη του FARC απο τον Κολομβιανό στρατό πραγματοποιήθηκε εντός του Εκουαδόρ, παραβιάζοντας την εθνική κυριαρχία του,
κάτι που ο Chavez δεν ανέχεται όπως δήλωσε, χαρακτηρίζοντας την ίδια στιγμή τον πρόεδρο
της Κολομβίας Uribe δολοφόνο και εγκληματία!!!

Παράλληλα έκλεισε την πρεσβεία της Βενεζουέλας στην Bogota (πρωτεύουσα της Κολομβίας) κ διέταξε την αποστολή 10 ταξιαρχιών πεζικού κ τεθωρακισμένων στα σύνορα με την Κολομβία και προειδοποιήσε πως αντίστοιχη παραβίαση της εδαφικής κυριαρχίας της Βενεζουέλας απο μέρους της Κολομβίας θα σημαίνει πόλεμο...

Να θυμίσω οτι η Βενεζουέλα για τα δεδομένα της Λατινικής Αμερικής είναι κ οικονομικά κ στρατιωτικά υπερδύναμη. Επιπλέον έχει την υποστήριξη της Ρωσίας, του ΙΡΑΝ κ άλλων χωρών που αντιτίθενται στα συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.

αντιγράφω πάλι απο bbc.com

Venezuela 'sends tanks to border'

Venezuelan President Hugo Chavez is sending thousands of troops and tanks to the border with Colombia, marking a sharp escalation in regional tensions.

Speaking on his weekly television show, President Chavez also said Venezuela's embassy in Colombia would close.

Mr Chavez said Colombian President Alvaro Uribe was a "criminal".

He said the killing of Raul Reyes, a top commander of the left-wing Farc rebels, just inside Ecuador on Saturday was a "cowardly murder".

Mr Chavez has been mediating with the Revolutionary Armed Forces of Colombia - or Farc - to secure the release of hostages the rebels hold, and six have so far been freed under this initiative.

But he lamented the killing of Reyes - whom he called a "good revolutionary" - and at least 16 other Farc rebels when he spoke on his show, "Alo, President".

'Invasion'

After Saturday's operation 1.8km (one mile) into Ecuadorean territory, Colombia's defence minister described the death of Reyes as the "biggest blow so far" to Farc.

But Mr Chavez described the strike as "a cowardly murder, all of it coldly calculated".

He said Colombia "invaded Ecuador, flagrantly violated Ecuador's sovereignty".

Mr Chavez addressed his defence minister, asking him to "move 10 battalions to the border with Colombia for me, immediately" - a deployment likely to involve several thousand soldiers.

He ordered the Venezuelan embassy in Bogota closed and said all embassy personnel would be withdrawn.

Mr Chavez had earlier warned Bogota that any incursion into Venezuelan territory similar to Saturday's operation would be a "cause for war".

US critic

Ecuador's President Rafael Correa has complained to the Colombian government about its incursion, calling it "scandalous", and a formal protest has now been lodged with Bogota.

While Mr Chavez is a vociferous critic of the US, Colombia's government has received billions of dollars in aid from Washington to fight the guerrillas - the US, along with the EU, views Farc as a terrorist organisation.

Colombian troops have recently retaken control of areas previously held by rebel groups, but Farc retains a strong hold over Colombia's more remote regions.

Story from BBC NEWS:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/1/hi/world/americas/7274038.stm

Published: 2008/03/02 19:09:02 GMT

© BBC MMVIII

Top Farc Leader Reyes Killed in Combat

2008-03-01T16:48:00.003Z

Μια δυσάρεστη είδηση.
Το no2 του Επαναστατικού Στρατού Κολομβίας (FARC) σκοτώθηκε σε μάχη στα σύνορα με το Εκουαδόρ.
Αντιγράφω απο bbc.com

Top Farc leader killed by troops

A top commander of Colombia's left-wing guerrillas the Revolutionary Armed Forces of Colombia (Farc) has been killed in combat, the government says.

Colombia's Defence Minister described the death of Raul Reyes as the "biggest blow so far" to Farc.

Reyes, 59, also known as Luis Edgar Devia, is the first member of Farc's ruling secretariat to be killed in combat in the group's 44-year history.

He died with 16 other rebels during an attack near the Ecuadorian border.

Reyes was killed in an air raid followed by a ground operation, Defence Minister Juan Manuel Santos said on Saturday.

The rebels had been in a camp 1.8km (1 mile) on the Ecuadorian side of the border across from the province of Putumayo when the attack was called in, Mr Santos said.

Aura of invincibility

Colombian President Alvaro Uribe had telephoned Ecuadorian President Rafael Correa to discuss the operation.

"The Colombian Air Force proceeded to attack the camp from the Colombian side (of the border)," he said.

"Once the camp was bombarded, Colombian forces were ordered in to secure the area and neutralize the enemy."

The BBC's Jeremy McDermott, in Medellin, says the military defeat of the Farc has been a corner-stone of President Uribe's administration since he came to power in 2002.

The killing of such a leading figure within Farc's secretariat, whose members are renowned for dying of natural causes, means the group's aura of invincibility has evaporated, our correspondent adds.

As well as being on Farc's seven-member secretariat, Reyes acted as the group's international spokesman and had led Farc's negotiating team during the failed three-year peace process with the previous government of Andres Pastrana.

He had joined the rebel group from the Communist party in the 1970s.

Hostage releases

With the ageing of Farc's leader, Manuel "Sureshot" Marulanda, Reyes had frequently been mentioned as a potential successor.

His death comes as Mr Uribe was coming under pressure to make concessions to the rebels after Farc released four hostages earlier this week, our correspondent says.

Despite the releases, which were brokered by Venezuela's President Hugo Chavez, scores of hostages - including the French-Colombian politician Ingrid Betancourt - are still being held by the rebel group.

Colombia's government has received billions of dollars in aid to fight the guerrillas from the US administration, which along with the EU, views Farc as a terrorist organisation.

While Colombian troops have recently retaken control of areas previously held by rebel groups, Farc retains a strong hold over Colombia's more remote regions.

Story from BBC NEWS:
http://news.bbc.co.uk/go/pr/fr/-/1/hi/world/americas/7272832.stm

Published: 2008/03/01 16:41:42 GMT

© BBC MMVIII

The Sam Song

2008-03-01T04:18:00.003Z

Ένα πολυ όμορφο κατά τη γνώμη μου μουστικό κομμάτι του οποίου δημοσιεύω τους στίχους.

Γράφτηκε αρχές '80, την περίοδο που ο IRA πραγματοποίησε τη μεγαλύτερη σε κλίμακα
εκστρατεία του εναντίον των Βρετανικών Δυνάμεων κατοχής στη Βόρεια Ιρλανδία.

Ο ΙRΑ τότε αναβαμίστηκε σημαντικά σε πολεμικό εξοπλισμό
κ αγοράστηκαν κ επίσης πυραύλοι SAM (Surface to Air Missiles)
απο τον Kandhafi, πρόεδρο της Λιβύης.

Οι στίχοι διηγούνται την ιστορία απο
αρχές 70 μέχρι την κλιμάκωση της δράσης του ΙΡΑ, αρχές 80
περιγράφοντας αρχικά το Internment κ 10 χρόνια περίπου αργότερα
την γενική αντεπίθεση.

Αν θέλετε να το ακούσετε, πατήστε στο Youtube.com "The SAM SONG"
και απολαύστε...

The SAM Song

Well I have been a Provo now for fifteen years or more
Of ArmaLites and mortar bombs I thought I knew the score
Now we have a weapon that we've never used before
The Brits are looking worried...

AND THEY ARE GOING TO WORRY MORE!!!

Tiocfaidh ár lá, sing up the 'RA
Οοh ah up the ra!
SAM missiles in the sky

I started out with petrol bombs and throwing bricks and stones
There were a hundred more lads like me I never was alone
Soon I learned that bricks and stones won't drive the brits away
It wasn't very long before - who did i join?
I JOINED THE IRA!!!

[THE I R A, THE I R A)

Tiocfaidh ár lá, sing up the 'RA
Οοh ah up the ra!
SAM missiles in the sky

Then there came internment in the year of '71
The Brits thought we were beaten that we were on the run
On that early august morning they kicked in our back door
But for every man they took away - how many did the miss?
THEY MISSED A HUNDRED MORE!!!

Tiocfaidh ár lá, sing up the 'RA
Οοh ah up the ra!
SAM missiles in the sky

I spent eight years in the cages had time to think and plan
Although they locked away a boy I walked out a man
There's only one thing that I learned while in a cell I lay
The Brits will never leave us - until when?
UNTIL THEY ARE BLOWN AWAY!!!

Tiocfaidh ár lá, sing up the 'RA
Οοh ah up the ra!
SAM missiles in the sky

All through the days of hunger strike I watched my comrades die
And in the streets of Belfast you could hear the women cry
I can't forget the massacre that Friday at Loughgall
I salute my fallen comrades...

AS I WATCH THE CHOPPERS FALL!!!

Tiocfaidh ár lá, sing up the 'RA
Οοh ah up the ra!
SAM missiles in the sky

Joe McDonnel

2008-02-23T18:15:00.005Z

Μια φωτογραφία στάθηκε αφορμή να τον γνωρίσω.
Μια πονεμένη - όμορφη - νέα γυναίκα στέκεται περήφανη,
μαζί με τα παιδιά της,
μπροστά στου φέρετρο του νεκρού άντρα της.

Joe McDonnel, απεργός πείνας, 1981.
Μέλος του "προσωρινού" ΙΡΑ,
της ομάδας του Bobby Sands στα H-blocks
σε μια φυλακή λίγο έξω απο το Belfast.

Φυλακισμένος στη πόλη που τόσο αγάπησε,
που μεγάλωσε και αγωνίστηκε για τη Λευτεριά της,
και που όμως ποτέ δεν ξαναείδε.

Ήταν γραφτό να είναι ο 5ος στη σειρά,
στη λίστα των ηρώων απεργών πείνας του ΙΡΑ
για το έτος 1981,
αυτής της ομάδας των 10,
που έδωσε νέα πνοή στον αγώνα του λαού της Ιρλανδίας,
και ενέπνευσε τους επόμενους απο αυτούς,
οι οποίοι αγωνίζονται για την δικαίωση της αυτοθυσίας τους.

Κανείς αγώνας δεν πάει χαμένος.
Και είναι τιμή όταν το παράδειγμα σου - στο Θάνατο,
είναι μάθημα Ζωής...

Όσο υπάρχουνε καταπισεμένοι πάνω στη γή,
όσο πατάνε Βρετανοί τα χώματα της Ιρλανδίας,
όσο υπάρχουνε δυνάστες κ δυναστευόμενοι,
Κανείς δεν πρόκεται να τους ξεχάσει.
Ούτε αυτούς, ούτε τον σκοπό για τον οποίο αγωνίστηκαν
και θυσιάστηκαν.

Όσο μπορείς

2008-02-23T01:15:00.001Z

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις
Τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
Όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
Μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου
Μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.

Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την
Γυρίζοντας συχνά κι εκθέτοντάς την
Στων σχέσεων και των συναναστροφών
Την καθημερινήν ανοησία
Ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.

Κ. Καβάφης

Joe Mcdonnell - The Wolfe Tones (Video)

2008-02-22T01:19:00.001Z

O me name is Joe McDonnell from
Belfast town I came
That city I will
never see again
For in the town of Belfast
I spent many happy days
I love that town in oh so many ways
For it's there I spent my childhood and found
for me a wife
I then set out to make
for her a life
But all my young ambitions met with bitterness and hate
I soon found myself inside a prison gate

And you dare to call me a terrorist
while you looked down your gun
When I think of all the deeds that you had done
You had plundered many nations divided many lands
You had terrorised their peoples you ruled with an iron hand.
And you brought this reign of terror to my land

Through those many months internment
In the Maidstone and the Maze
I thought about my land throughout those days
Why my country was divided, why I was now in jail
Imprisoned without crime or without trial
And though I love my country I am not a bitter man
I've seen cruelty and injustice at first hand
So then one fateful morning I shook bold freedom's hand
For right or wrong I'd try to free my land

And you dare to call me a terrorist
while you looked down your gun
When I think of all the deeds that you had done
You had plundered many nations divided many lands
You had terrorised their peoples you ruled with an iron hand.
And you brought this reign of terror to my land

Then one cold October morning trapped in a lion's den
I found myself in prison once again
I was committed to the H-blocks for fourteen years or more
On the Blanket the conditions they were poor
Then a hunger strike we did commence for the dignity of man
But it seemed to me that no one gave a damn
But now, I'm a saddened man I've watched my comrades die
If only people cared or wondered why

And you dare to call me a terrorist
while you looked down your gun
When I think of all the deeds that you had done
You had plundered many nations divided many lands
You had terrorised their peoples you ruled with an iron hand.
And you brought this reign of terror to my land

May God shine on you Bobby Sands
for the courage you have shown
May your glory and your fame be widely known
And Francis Hughes and Ray McCreesh who died unselfishly
And Patsy O Hara and the next in line is me
And those who lie behind me may you're courage be the same
And I pray to God my life is not in vain
Ah but sad and bitter was the year of 1981
For everything I've lost and nothing's won.

__________________________________

Στην πόλη του Μπέλφαστ
πέρασα πολλές χαρούμενες ημέρες.
Την αγάπησα με τόσους (διαφορετικούς) τρόπους.
Γιατί εκεί έζησα τα παιδικά μου χρόνια
κ βρήκα για μένα μια γυναίκα.
Ξεκινησα να φτιαξω
για κεινη μια ζωη.
Ομως ολες οι φιλοδοξιες μου συναντησαν σκληρότητα κ μίσος
κ σύντομα βρέθηκα μέσα σε μια φυλακή.

Και τολμάς να με ονομάζεις τρομοκράτη
όταν μου έστρεψες το όπλο σου.
Οταν σκέφτομαι όλα τα ατοπήματα που έχετε κάνει.
Σφαγιάσατε πολλά έθνη, χωρίσατε πολλές πατρίδες.
Τρομοκρατήσατε τους λαούς τους, κυβερνήσατε με σιδερένια γροθιά..
Και ύστερα φέρατε την διακυβέρνηση του τρόμου στη χώρα μου.

Όλους αυτούς τους μήνες του εγκλεισμού
απο το maidstone στο maze
σκέφτηκα τη χώρα μου όλες αυτές τις μέρες
Γιατί η χώρα μου διχοτομήθηκε, γιατί είμαι τώρα στη φυλακή;
Φυλακισμένος χωρίς να χω κάνει έγκλημα, χωρίς δίκη...
Και αν κ αγαπώ τη χώρα μου, δεν είμαι σκληρός άντρας.
Έχω δεί απανθρωπιά κ αδικία απο πρώτο χέρι.
Γι αυτό ένα πρωινό θα πρέπει να σφίξω δυνατά το χέρι της λευτεριάς
Είτε είναι σωστό, είτε λάθος, θα προσπαθήσω να απελευθερώσω τη χώρα μου.

Και τολμάς να με ονομάζεις τρομοκράτη
όταν μου έστρεψες το όπλο σου.
Οταν σκέφτομαι όλα τα ατοπήματα που έχετε κάνει.
Σφαγιάσατε πολλά έθνη, χωρίσατε πολλές πατρίδες.
Τρομοκρατήσατε τους λαούς τους, κυβερνήσατε με σιδερένια γροθιά..
Και ύστερα φέρατε την διακυβέρνηση του τρόμου στη χώρα μου.

Ύστερα ένα κρύο Οκτώβρηπαγιδεύτηκα σε ένα κλουβί λιονταριών.
Βρέθηκα στη φυλακή για μια φορά ακόμη.
Με βάλανε στα H blocks για 14 χρόνια η κ παραπάνω.
Μετά ξεκίνησε μια απεργία πείνας για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου.
Αλλά φάνηκε οτι κανείς δεν νοιάστηκε γι αυτό.
Όμως τώρα, είμαι ένας θλιμμένος άντρας που ειδες τους συντρόφους του να πεθαίνουνε.
Ας είχανε έστω αναρωτηθεί οι άνθρωπο γιατί..

Και τολμάς να με ονομάζεις τρομοκράτη
όταν μου έστρεψες το όπλο σου.
Οταν σκέφτομαι όλα τα ατοπήματα που έχετε κάνει.
Σφαγιάσατε πολλά έθνη, χωρίσατε πολλές πατρίδες.
Τρομοκρατήσατε τους λαούς τους, κυβερνήσατε με σιδερένια γροθιά..
Και ύστερα φέρατε την διακυβέρνηση του τρόμου στη χώρα μου.

Ας λάμπει ο θεός μέσα σου Bobby Sands
για το κουράγιο που έδειξες.
Η δόξα κ η φήμη σου ας γίνει ευρέως γνωστή.
Κ εσείς Francis Hughes και Ray McCreesh που πεθάνατε χωρίς να σκεφτείτε τον εαυτό σας.
κι εσύ Patsy o Hara κι ο επόμενος στη γραμμή είμαι εγώ.
Κι εσείς που είστε μετά απο μένα ας έχετε το ίδιο κουράγιο.
Κ εύχομαι η ζωή μου να μην χαθεί μάταια.
Αχ, στεναχωρημένος κ πικραμένος, η χρονιά ήταν 1981.
Για όλα όσα έχασα, τίποτα δεν έχει κερδιθεί ακόμα...

Η Σονάτα του Σεληνόφωτος

2008-02-08T04:41:00.000Z

ακριβώς το κομμάτι που θέλω, κομμένο κ ραμένο στα μέτρα που θέλω, κλεμμένο αυτούσιο απο το blog του sinkintooblivion (http://sinkintooblivion.blogspot.com/2007/11/blog-post_21.html) απο τον οποίο ζητώ συγνώμη που του το κλέβω αλλά τον ευχαριστώ που έκανε τον κόπο να το πληκτρολογήσει...

Αφιερωμένο...

Η Σονάτα του Σεληνόφωτος (απόσπασμα)

Άφησε με νάρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι - δεν θα φαίνεται που ασπρίσαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις. Άφησε με νάρθω μαζί σου.

Όταν δεν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μέσα στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες, ένα δάκτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου λησμονημένα λόγια – δεν θέλω να τ’ακούσω. Σώπα.

Άφησε με νάρθω μαζί σου λίγο πιο κάτου, ως τη μάντρα του τουβλάδικου, ως εκεί που στρίβει ο δρόμος και φαίνεται η πολιτεία τσιμεντένια και αέρινη, ασβεστωμένη με φεγγαρόφωτο, τόσο αδιάφορη και άυλη τόσο θετική σαν μεταφυσική, που μπορείς επιτέλους να πιστέψεις πως υπάρχεις και δεν υπάρχεις, πως ποτέ δεν υπήρξες, δεν υπήρξε ο χρόνος και η φθορά του. Άφησε με νάρθω μαζί σου.

Θα καθήσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα, κι όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας μπορεί να φανταστούμε κιόλας πως θα πετάξουμε, γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού μου σαν τον θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν…. το ξέρω πως καθένας μονάχος πορεύεται στον έρωτα, μονάχος στην δόξα και στο θανατο. Το ξέρω. Το δοκίμασα. Δεν ωφελεί. Άφησε με νάρθω μαζί σου.

Γ. Ρίτσος

ΑΛΗΤΕΣ!!!

2008-02-06T09:46:00.000Z

με αφορμή τα επεισόδια πριν λίγες μέρες μεταξύ αριστεριστών κ μεικτών μονάδων ΜΑΤ κ ΧΡΥΣΩΝ ΑΥΓΩΝ.

ΑΛΗΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΜΑΤ Κ ΟΙ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΕΣ

No soy un libertador...

2008-02-05T00:32:00.000Z

No soy un libertador,

los libertadores no existen,

son los pueblos quienes se liberan a si mismos

_____________________________________________

Δεν είμαι απελευθερωτής.

Γιατί απελευθερωτές δεν υπάρχουνε!

Υπάρχουν μόνο λαοί που αγωνίζονται κ κατακτούν την ελευθερία τους..

Sub-Comandante Marcos (Zapatistas)

Παιχνίδι μεταξύ των blogs

2008-02-02T05:14:00.000Z

Εδώ κ λίγα χρόνια έχει αρχίσει ένας νέος τρόπος έκφασης των ανθρώπων, ανεξάρτητος, που όσο κι αν θέλουν κάποιοι δεν μπορούν να τον περιορίσουνε: το blogging, η ελεύθερη καταγραφή οποιασδήποτε πληροφορίας που ο καθένας απο μας θεωρεί αξιομνημόνευτη, η την ανάγκη να εξωτερικεύσει κάτι που αισθάνεται, μια σκέψη κοκ.

Τις τελευταίες μέρες (εγώ τουλάχιστον τώρα το κατάλαβα) έχει αρχίσει ένας νέος τρόπος επικοινωνίας μεταξύ των blogger. Ένα παιχνίδι, ένα πάρε δώσε, με την μορφή της
ανταλαγής (και καταγραφής) ποιημάτων έπειτα απο παρότρυνση κάποιου αναγνώστη η έτερου συν - blogιτη.
Απο τη μεριά μου ενθαρύνω αυτή την αξιόλογη προσπάθεια κ προτείνω στο τέλος να μαζευτούνε όλα αυτά τα ποιήματα κ να δημοσιευτούνε σε κάποιο ανεξάρτητο blog (μαζι με το όνομα τουblog που τα δημοσίευσε) έτσι ώστε να δημιουργηθεί κάτι απο όλην αυτή την διαδικασία που θα είναι αξιόλογο κ πρωτότυπο κ πιστεύω πως θα γίνει ένα νέο σημείο αναφοράς.

Τι λέτε;

Ο Ελληναράς ξαναχτυπά...

2008-01-31T00:13:00.001Z

χωρίς σχόλια...

Γράμμος - 2/7/2006

2008-01-17T21:47:00.000Z

Γράμμος 1949
Κεφαλοχώρι Γράμμου 2006
57 Χρόνια μετά.

Η μάχη συνεχίζεται,
η εργατιά αγωνίζεται,
ο λαός θυμάται,
η νεολαία ορκίζεται.

Το μέλλον είναι δικό μας,
Οι νεκροί περιμένουν,
μας παρακολουθούνε,
θυσιάστηκαν για μας,
ορκίζονται στα ονόματα μάς.

Η ιστορία τους ανήκει.
Το παρών είναι - εδώ - τώρα - δικό μας - παντού όπου βρισκόμαστε,
και το μέλλον θα το κατακτήσουμε πρώτα για την μνήμη τους,
κ ύστερα για εμάς κ τα παιδιά μας...

απόσπασμα απο την "Τεχνη του Πολεμου"

2008-01-16T20:51:00.001Z

Αυτός που γνωρίζει τον εχθρό,
όσο καλά γνωρίζει κ τον εαυτό του,
δεν θα ηττηθεί σε καμία μάχη.

Αυτός που δεν γνωρίζει τον εχθρό,
αλλά γνωρίζει καλά τον εαυτό του,
κάποιες φορές θα θριαμβεύσει,
κάποιες άλλες όμως μοιραία θα ηττηθεί.

Αυτός που ούτε γνωρίζει τον εχθρό,
ούτε τον εαυτό του,
θα ηττηθεί σε κάθε μάχη που θα δώσει.

Sun Tzu, The Art of War, 6th Century BC

H Zωή Μου..

2008-01-15T14:28:00.000Z

Δεν ήξερα το όνομα σου,
κι όμως ήσουν η ζωή μου.

Ποτέ δεν σε ήξερα,
κι όμως πάντα ήσουνε η Ζωή.

Η Ζωή - που γνώρισε το Θάνατο,
το 2000,
σε ατύχημα στο 21ο χλμ Κοζάνης - Φλώρινας.
"Kρανιοεγκεφαλική κάκωση κ εξάρθρωση αυχένα, συνέπεια τροχαίου",
γράφει το χαρτί...

Κ όσο το διαβάζω να μην μπορώ να το πιστέψω,
κι όσο προσπαθώ να μην μπορώ να το φανταστώ,
δεν μπορώ να μπώ στη θέση σου κ να το ζήσω, λυπάμαι.
Μόνο αυτό καταφέρνω να νιώσω κ το νιώθω έντονα.

Ξεψύχησες στο Γ.Ν.Ν Πτολεμαίδας,
η κάποια άλλη "άγνωστη νυχτερινή ώρα" σε γνωστό σημείο,
κάτω απο αδιευκρίνιστες συνθήκες.
Κι έτσι δεν θα μάθω ποτέ αν ένιωσες οτιδήποτε για μένα,
η αν ποτε κατάλαβες οτι εγώ ενδιαφέρθηκα για σένα.

Δεν σε συνάντησα ποτέ,
κι όμως σε γνωρίζω: Επειδή είμαι κι εγώ έτσι.

"Μαμά, γιατί δεν πρόσεχες;
Μπαμπά, γιατί τρέχεις;"
Ζωή, γιατί;

Kι έτσι...

Τα μόνα πράγματα που βρήκα για σένα είναι:
1 πιστοποιητικό θανάτου,
και μετά...
μερικά ξεραμένα λουλούδια δίπλα σε έναν τάφο,
και 2 ξεθωριασμένες φωτογραφίες σου απο πάνω.

Ζωή, σε πρόλαβε κ σε βρήκε ο Θάνατος,
προτού προλάβω να σε βρώ εγώ,
που τόσο ήθελα να σε γνωρίσω.

Manchester Evening News

2008-01-14T23:02:00.000Z

Γύρισα κ σε περιμένω να έρθεις.
Μου το θύμισαν μερικά πράματα που έχεις αφήσει στο μπάνιο:
μια κρέμα μαλλιών σου,
το σαμπουάν σου που εμένα μου δημιουργεί πυτιρίδα
και μια λοσιόν σώματος.

Πάνω απ' όλα όμως, αυτό που σε θυμίζει,
είναι οτι το βράδυ θα κοιμηθώ μόνος.
Κι όταν απλώσω το χέρι μου για να σε αγκαλιάσω,
να σε χαιδέψω,
να σε τραβήξω για να σε φέρω κοντά μου,
δεν θα είσαι εκεί.

Ο αρκούδος που μου πήρες πριν φύγεις,
φοράει το Ινδιάνικο σκουφί που πήρα απο την Έδεσσα πέρυσι,
καθισμένος πάνω σε μια τεράστια στίβα άπλυτα, απέναντι μου, γυρισμένος προς τον τοίχο.
Δεν εξυπηρετεί τον σκοπό που μου τον πήρες,
γιατί τίποτα δεν είναι ικανό να αναπληρώσει το κενό που δημιουργεί η απουσία σου.

Γι' αυτό όποτε μπορέσεις να έρθεις - έλα.
Μην το σκεφτείς.
Σε χρειάζομαι γι΄αυτό που είσαι κ που μου λείπει οταν δεν σε έχω.
Σε Αγαπώ.

Για μια καταπιεσμένη "φίλη"

2008-01-08T20:36:00.000Z

Πρέπει πάντα να αντιμετωπίζουμε την αλήθεια,
όποια κι αν είναι αυτή,
να αντιστεκόμαστε κ να ξεπερνάμε οποιοδήποτε εμπόδιο
μας "κόβει" το δρόμο προς την ελευθερία...

Η μεγαλύτερη ελευθερία,
ίσως κ η μόνη δυνατή,
είναι η ελευθερία του πνεύματος
- η ελευθερία που κερδίζει κάποιος μέσα απο την μόρφωση,
όχι την αστική σχολική μόρφωση,
αλλά αυτή που είναι το επακόλουθο του να είσαι ανοιχτός
"όταν χτίζεις κ χτίζεσαι".

Ποτέ δεν πρέπει να υποτασόμαστε σε οτιδήποτε μας φοβίζει,
αλλά να στεκόμαστε μπροστά του κ να το αντιμετωπίζουμε.

ευχές για το 2008 μΧ...

2008-01-07T10:51:00.001Z

Η νέα χρονιά βρήκε αυτό το blog
να απεικονίζει ένα παιδί επιτιθέμενο με πέτρες εναντίον ενός τάνκ κατοχής.

Αν κ το πόστ ήταν απο τις 11 Δεκέμβρη,
αν κ ήθελα να φτάσω τα 99 post για το 2007,
αν κ οταν μπορούσα να post-άρω δεν ήθελα κ όταν ήθελα δεν μπορούσα -
για κάποιο λόγο η επιστροφή μου στη πατρίδα μου άδειασε το μυαλό,
και μου στέρησε την δυνατότητα του "σκέφτομαι κ γράφω",
η τουλάχιστον αυτά που γράφω να έχουνε αντίκρυσμα στα προσωπικά μου κριτήρια που έχω βάλει ο ίδιος στον εαυτό μου.

Το καλό είναι οτι αυτή η έλλειψη "έμπνευσης" προκλήθηκε (η καλύτερα συνοδεύτηκε) απο ευχάριστες καταστάσεις,
οι οποίες γεμίζουνε το μυαλό μας και μας ομορφαίνουνε τη ζωή..

Σιγά - σιγά επανέρχομαι βέβαια στην φυσιολογική μου κατάσταση,
πλήρης επάνοδος πιστεύω πως θα επέλθει με την επιστροφή μου στην εξορία της Ιγκλατέρας.

Νεβερδελες, ξέμεινα στα 96 post κ τώρα καταλαβαίνω πως η συγκεκριμένη φωτό είναι η καλύτερη "ευχή" για τη νέα χρονιά.

Καλή Χρονιά λοιπόν. Ευτυχισμένο το 2008 μΧ, τα 2007 προηγούμενα, τα κάμποσες εκατομύρρια πΧ. κ τα άγνωστα πόσα επόμενα.
Αυτές τις μέρες που ξημερώνουνε κ μας βρίσκουνε να αναπνέουμε, να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε κ να αγαπάμε,
Ας προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε όσο πιο δυνατά κ εύστοχα μπορούμε τους φόβους μας, τα πάθη μας κ οτιδήποτε άλλο μας τρομάζει η μας καταπιέζει.

"Ας είμαστε ρεαλιστές, ας αγωνιστούμε για το αδύνατο" όπως έγραψε κάποτε ο ΤΣΕ ΓΚΕΒΑΡΑ.

Άλλωστε "χαμένη μάχη είναι η μάχη που ποτέ δεν δόθηκε",
κ αδικοχαμένοι αγωνιστές είναι αυτοί που δεν τόλμησαν να αγωνιστούν ποτέ.

2008η (επι)στροφή απο το μέλλον στο παρελθόν

2008-01-07T09:05:00.000Z

2008,
Νέα Χρονιά,
επιστροφή στην παλιά ζωή,
επιμένοντας στα ίδια τα λάθη,
τους ίδιους φίλους που με προδώσανε,
τις αγάπες που με ερημώσανε,
και σε όλα αυτά που δημιουργήσανε τις εμμονές μου που σε τρομάζουνε.

Καλή Χρονιά.

Ευτυχισμένο το νέο έτος.

Αντιμετώπιση απειλής

2007-12-11T01:45:00.002Z

Άμα έχεις μπροστά σου σπαθί, τράβηξε του μπουκέτο.
Άμα σου επιτεθοουνε με ρουκέτες (απο μακριά), αντεπιθέσου με σφεντόνα.
Άμα έχεις μπροστά σου τάνκ, πετροβόλησε το.
Αν έχεις αρχίδια, αντιμετώπισε οποιαδήποτε απειλή με τον δικό σου μοναδικό τρόπο.

Καληνύχτα

2007-12-11T00:55:00.000Z

Μου την δίνει να νυστάζω όταν ξέρω οτι Δεν πρέπει να κοιμηθώ.
Ποτέ όμως δεν έκανα αυτό που έπρεπε.
Είμαι περήφανος γι' αυτό.
Όλη την αποτυχία μου την κατέκτησα με την αξία μου.
"Δεν με νοιάζει αν μετά θα μετανιώσω.
Δεν τρέχει τίποτα αν διπλά θα κουραστώ.
Δεν με νοιάζει απογοήτευση αν νιώσω - αφού ξέρω πως έπαιξα κι εγώ."

η αλλιώς.."Κολλημένος στα ίδια τα λάθη και να σέρνομαι."

Καληνύχτα, πάω για ύπνο.

Μαύρο - Σκοτάδι

2007-12-10T23:48:00.000Z

Είμαστε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο,
ανάβω το φώς.

Δεν φοβάμαι το σκοτάδι,
το άναψα για να δώ αν σε έχω ακόμη δίπλα μου.

Δεν είσαι. Έφυγες κ ξέρω ακριβώς τι σε έκανε να φύγεις.
Όμως δεν ξέρω που γυρίζεις.
Ούτε τι λές στους άλλους για μένα.
Ούτε τι σου λένε οι άλλοι. Μην τους ακούσεις. Ακουσέ με..

Άραγε αυτά που μαθαίνω πως λές τα εννοείς;
Τι σου λένε για μένα; Γιατί τους αφήνεις; Γιατί τους ακούς;
Άραγε με αγαπάς ακόμα;
Σε χρειάζομαι κοντά μου.
Εσύ όχι πιά;

Τόσος θυμός, τόσο μίσος για μένα;
Γιατί;

Απελπισμένες σκέψεις.
Πλήρης απόγνωση.
Κόμπος στο λαιμό.
Υγρά τα μάτια.

Όχι δεν θα το επιτρέψω.
Είμαι σκληρός εγώ.
Θα το παλέψω μόνος.
Κανένας δεν θα με βάλει κάτω.

Εσύ όμως; Το καταφέρνεις πάντα.
Έχεις βρεί τον τρόπο: Το κλειδί. Κ το γυρνάς συνέχεια στην κλειδαριά.
Το κουμπί. Κ το πατάς συνέχεια. Κ εξαπολύεται η καταστροφή. Στην μέγιστη της διάσταση.

Είσαι ο Τρώας πολεμιστής που σημαδεύει,
εκτοξεύει το βέλος
και πετυχαίνει τον Αχιλλέα στην φτέρνα.
Παρ' όλα αυτά η Τροία έπεσε, οι απο δώ Έλληνες νίκησαν τους απο κεί.

Σκατά, δεν έχουμε πόλεμο για να σε νικήσω.
Δεν είσαι εχθρός μου για να χάσεις.
Σε αγαπώ.

Έχω το τρόπο να τα διορθώσω όλα. Τον έχω όμως πραγματικά;
Μήπως σε άλλαξα τόσο που πλέον δεν σε ξέρω;
Οτι κ να έγινε πρέπει να βρώ την λύση που θα με ξεκολλήσει απο τη λάσπη.
Ίσως χρειαστεί να σε ξαναγνωρίσω - απο την αρχή. Θα το κάνω.

Έξω ο δρόμος είναι φωτισμένος - έρχονται τα χριστούγεννα,
κάποιος απέναντι κρέμασε κάτι κίτρινα λαμπάκια που αναβοσβήνουν.
Ο ουρανός όμως πάνω είναι μαύρος. Κατάμαυρος.
Έχουνε φύγει όλα τα αστέρια. Όπως έφυγες κι εσύ. Το δικό μου αστέρι.
Ίσως και να αρχίσει να ψιλοβρέχει.
Δεν πρέπει όμως - δεν πρέπει να το επιτρέψω.

Που να πηγαίνουνε τα αστέρια όταν ο ουρανός είναι κατάμαυρος;
Ίσως άμα το βρώ αυτό, ξαναβρώ κ εσένα.

Είμαι πια ένας μοναχικός ταξιδιώτης,
που τον συνοδεύουνε μαύρες σκέψεις,
κατάμαύρες,
όπως ο ουρανός σήμερα τη νύχτα που έχουνε κρυφτεί όλα τα αστέρια,
όπως το χρώμμα της πίσσας που σκεπάζει τον δρόμο,
όπως το μαγιό σου το τελευταίο καλοκαίρι,
όπως η καρδιά μου φέτος τον χειμώνα.

Μετά το χειμώνα, έρχεται η άνοιξη.
Θα ανθίσει φέτος το χαμόγελο σου;

A bullet in the head - Rage Against The Machine

2007-12-10T01:06:00.000Z

Ενα καταπληκτικό τραγούδι, απο το καλύτερο ίσως πολιτικοποιημένο hard rock συγκρότημα. Οι στίχοι, είναι "βγαλμένοι" απο την Αμερικανική νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα που μας πουλάει ψέμματα κ εμείς αγοράζουμε. Απλά απολαύστε μια πολυ καλή εκτέλεση του bullet in the head...και δώστε βάση στους στίχους. Προπαγάνδα, Μαζική αποχαύνωση κ άλλα πολλά, όλα συμπηκνωμένα σε ένα τραγούδι.

This time the bullet cold rocked ya
A yellow ribbon instead of a swastika
Nothin' proper about ya propaganda
Fools follow rules when the set commands ya
Said it was blue
When the blood was red
That's how ya got a bullet blasted through ya head

Blasted through ya head
Blasted through ya head

I give a shout out to the living dead
Who stood and watched as the feds cold centralized
So serene on the screen
You was mesmerised
Cellular phones soundin' a death tone
Corporations cold
Turn ya to stone before ya realise
They load the clip in omnicolour
Said they pack the 9, they fire at their prime time
Sleeping gas, every home was like Alcatraz
And mutha fuckas lost their minds

Just victims of the in-house drive-by
They say jump, you say how high
Just victims of the in-house drive-by
They say jump, you say how high

Run it!

Just victims of the in-house drive-by
They say jump, you say how high
Just victims of the in-house drive-by
They say jump, you say how high

Checka, checka, check it out
They load the clip in omnicolour
Said they pack the 9, they fire it at prime time
Sleeping gas, every home was like Alcatraz
And mutha fuckas lost their minds

No escape from the mass mind rape
Play it again jack and then rewind the tape
And then play it again and again and again
Until ya mind is locked in
Believin' all the lies that they're tellin' ya
Buyin' all the products that they're sellin' ya
They say jump and ya say how high
Ya brain-dead
Ya gotta fuckin' bullet in ya head

Just victims of the in-house drive-by
They say jump, you say how high
Just victims of the in-house drive-by
They say jump, you say how high

Uggh! Yeah! Yea!

Ya standin' in line
Believin' the lies
Ya bowin' down to the flag
Ya gotta bullet in ya head

Ya standin' in line
Believin' the lies
Ya bowin' down to the flag
Ya gotta bullet in ya head

A bullet in ya head
A bullet in ya head
A bullet in ya head
A bullet in ya head
A bullet in ya head
A bullet in ya head
A bullet in ya head
A bullet in ya head
A bullet in ya head!
A bullet in ya head!
A bullet in ya head!
A bullet in ya head!
A bullet in ya head!
A bullet in ya head!
A bullet in ya head!
Ya gotta bullet in ya fuckin' head!

Yeah!

Yeah!

Σκεπτόμενος το κάτι...και τον σκοπό που έχουνε δύο, που θέλουνε να γίνουνε ένα

2007-12-09T16:41:00.001Z

Άμα ο ένας απο τους δύο,
πριν κάνει κάτι,
σκεφτεί αν αυτό το κάτι..
πειράξει τον άλλον,
τότε κ οι δύο θα είμαστε ευτυχισμένοι για πάντα,
κ κανένας δεν θα ξανα-υποφέρει μόνος ποτέ.

Eγώ κούκλα,
δεν θα σπαταλούσα κάτι για άλλο σκοπό,
αν αυτο το κάτι,
με έφερνε κοντά σου...

Γιατί απλά ο σκοπός μου,
είναι να είμαι κοντά σου,
και να μείνω εκεί μέχρι το τέλος,
κρατώντας εσένα σφιχτά κουλουριασμένη στην αγκαλιά μου για πάντα.

Όνειρα στο Παγκάκι

2007-12-09T00:04:00.000Z

Που να κατέληξε εκείνο το παγκάκι στη μέση στο Πασαλιμάνι;
Εκεί λίγο πιο πέρα απο το περίπτερο, προς το Λεχματζούν.
Απο εκείνο το παγκάκι πέρασαν πολλά...
Σε εκείνο το παγκάκι έζησα πολλά.

Τι να πρωτοθυμηθώ;
Πολλά κορίτσια κάθησαν εκεί, την ώρα που κόσμος πέρναγε απο μπροστά.
τα περισσότερα απο αυτά περάσανε κ με αφήσανε πίσω.
Άλλα τα άφησα εγώ. Κανένα δεν άκουσε το μήνυμα του. Ούτε καν εσύ.

Όποτε ήμουν μόνος,
απλά καθόμουν σε εκείνο το σημείο,
κ χάζευα τον κόσμο να περνάει.

Όποτε είχα παρέα,
απλά γύρναγα την πλάτη στον κόσμο,
κ απομονωνώμουν στην μοναξιά μου.
Κοιτάζοντας τη θάλασσα, το κορίτσι μου,
κ τα κότερα να επιπλέουνε με φόντο την πίσω ακτή κ τις πανύψηλες άσχημες πολυκατοικίες".

Όταν σε γνώρισα κ σε αγάπησα,
θέλησα να σου γνωρίσω τον "κόσμο μου",
και σε πήγα στο παγκάκι.

Πάνω του εκείνο το παγκάκι είχε σκαλισμένα πολλά όνειρα.
Αγάπες, σκέψεις, συνθήματα, στιχάκια, μπινελίκια: Όλα ήταν γραμμένα εκεί.
Εκεί κ εγώ, μόνο μαζί σου, σου χάραξα οτι σε αγαπώ.

Όχι με 2 αρχικά γράμματα, ένα μαθηματικο προσθετικό + ενδιάμεσα, ένα = κ ένα L.F.E.
Αυτά ποτέ δεν μου λέγανε τίποτα...
Όταν σε βρήκα κ κατάλαβα οτι αξίζει να το χαράξω για σένα, το έγραψα ολόκληρο:
"Νικολέττα, ΣΕ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ!".

Δεν σου άρεσε όμως είπες να σε πηγαίνω εκεί που είχα πάει τις άλλες.
Το οτι το παγκάκι δεν είχε χαραχτεί απο μένα για καμία άλλη δεν σου είπε τίποτα.
Οπότε αλλάξαμε παγκάκι.

Μετακομίσαμε στο 1ο τσιμεντένιο, στην Πλ. Αλεξάνδρας,
λίγο πιο δίπλα απο τα κεντρικά του Ολυμπιακού.

Κι αυτό "δικό μου": εκείνο ήτανε το πρίν απο χρόνια παγκάκι των κολλητών μου.
Με μαύρο η κόκκινο μαρκαδόρο γράψαμε σκέψεις κ κάναμε σχέδια,
για τον επόμενο αγώνα,
το επόμενο κορίτσι,
την επόμενη συναυλία,
τον επόμενο τσαμπουκά.

Κάποιο παιδί στο παγκάκι εκείνο της Αλεξάνδρας θυμάμαι είχε γράψει:
"Δεν θα σας περάσει ρε μουνιά. Θα ζήσω".
Ποια γυναίκα κι αυτόν να τον είχε πονέσει;
Αυτός ο στίχος, όσους τον διαβάσαμε μας σημάδεψε.

Σωστά κατάλαβε πως το "να ζείς" δεν είναι μια απλή βιολογική διαδικασία.
Το "να ζείς", θέλει προσπάθεια και τεράστια ψυχική δύναμη.
Απαιτεί κανείς να αντιμετωπίζει όλα αυτά που τον πληγώνουν.
Πρέπει να έχει κανείς τα αρχίδια να ξεπερνάει όλα αυτά που τον κρατάνε κολλημένο στα σκατά.

Και που μας κάνουνε σκατά...

Τα παγκάκια τα ξηλώσανε. Το ξύλινο απλά το πετάξανε, το τσιμεντένιο το κατεδαφίσανε.
Όλα αυτά στα πλαίσια μιας γενικής "ανάπλασης" του Πασαλιμανίου ώστε να υποδεχτεί την ιδιωτικοποίηση του.
Τα κάνανε όλα μουνί, ξηλώσανε τα ονειρά μας, πετάξανε τα παγκάκια,
κ τα αντικαταστήσανε με κάτι άλλα trendy, κακόγουστα κι αντιαισθητικά.

Κάποιοι τα κονομίσανε,
κάποιοι άλλοι χάσανε έναν έμπιστο "φίλο" που είχανε μοιραστεί (σχεδόν) τα πάντα.
Το Πασαλιμάνι κι ο Πειραιάς χάσανε μια τεράστια Ιστορική παρακαταθήκη γενεών...

Τώρα απλά όλα είναι μια αγαπημένη μνήμη.
Όπως κ η επιγραφή στο "τοίχο με μπογιά",
πέρασαν κι αυτά με τη σειρά τους "απο τη μνήμη - στη καρδιά".

Όποτε το θυμόμαστε - Χαιρόμαστε - νοσταλγούμε και θυμόμαστε όλα αυτά που ζήσαμε.

-------------------------------------------------------------------------
Διάβασα ένα καταπληκτικό ποίημα στο blog της a girl called Clementine,
έγραφε για το "δικό της" παγκάκι.
Έτσι μου θύμισε τα δικά μου παιδικά στέκια.
Εκεί την βγάλαμε απο τα 15 μέχρι να 18αρίσουμε κ βάλε.
Κ αργότερα, μέχρι που τα ξηλώσανε γύρω στο 2004,
όχι τόσο τακτικά,
αλλά σταθερά παρέμειναν κομμάτι της βόλτας μου.

Όλοι κάπου θα έχουμε κάποιο παγκάκι που πάνω του ακουμπήσαμε τα όνειρα μας.
Ελπίζω, η μόνη διαφορά να είναι οτι το "δικό σας" δεν είχε την τύχη των "δικών" μου.

To ζήτημα δεν είναι να είσαι αιχμάλωτος...αλλά το να ΜΗΝ παραδίνεσαι.

2007-12-08T23:00:00.000Z

Σου είπα:

Πριν κάνεις κάτι, να σκέφτεσαι, αν αυτο το κάτι με στεναχωρέσει.
Και 'γώ θα κάνω το ίδιο. Ήδη προσπαθώ.
Και τότε θα είμαστε ευτυχισμένοι.

Μου απάντησες:

Ο καθένας πρέπει να κάνει οτι ευχαριστεί τον ίδιον,
κι όχι οτι ευχαριστεί τον άλλον...

Σου είπα:

Το ζήτημα είναι να φτάσουμε στο σημείο,
που θα μας ευχαριστεί το να βλέπουμε τον άλλον ευτυχισμένο.

Δεν μου είπες τίποτα.

--------------------------------------------------------------

Χαίρομαι όταν σε βλέπω να χαμογελάς, να ξεκαρδίζεσαι,
να συμπεριφέρεσαι ανέμελα κ αληθινά σα μικρό κοριτσάκι.

Και χαίρομαι ακόμα πιο πολυ αμα έχω συμβάλει κι εγώ,
έστω κ λίγο...σε αυτήν την ευτυχία σου.

ο κήπος της Εδέμ...

2007-12-05T23:53:00.001Z

Πεινάω κ θέλω μήλο.

Εύα, δώσε το μήλο, μη γαμήσω τον Αδάμ.

Το Σκάκι...

2007-12-04T16:44:00.000Z

Moυ πήρες κάποτε ένα σκάκι
και σε μια καρτούλα μου έγραψες μια ευχή:
η σχέση μας είναι σαν μια παρτίδα σκάκι,
που θα αργήσει πολυ να τελειώσει...

Πριν λίγες μέρες ψάχνοντας βρήκα την καρτούλα κ αναρωτήθηκα:
Πότε μια παρτίδα σκάκι κράτησε για πάντα;
Πότε μια παρτίδα σκάκι δεν τελείωσε ποτέ;

σε απειλώ...

2007-11-28T14:29:00.000Z

Προχτές ήρθα σπίτι σου.
Χτές κ σήμερα τα ίδια.
Χτύπησα την πόρτα σου.

Ζήτησα να μου δώσεις την βοήθεια σου.
Δεν την χρειάζομαι,
αυτό που χρειάζομαι είναι στιγμές κοντά σου.

Με το που με είδες,
χωρίς να προλάβω να ολοκληρώσω αυτο που ήθελα να πώ,
μου έκλεισες την πόρτα.

Μου έκλεισες την πόρτα,
κ έφυγες προς τα μέσα,
σα να μου φάνηκε πως είδα για μια στιγμή το βλέμμα σου να αστράφτει.

Χάρηκες με αυτό που έκανες.
Ίσως νομίζεις οτι εγώ για σένα, είμαι απειλή.
Ίσως έχεις δίκιο.

Αν απειλή είναι το να νοιάζεσαι για κάποιον.
Αν απειλή είναι να θέλεις να είσαι κομμάτι της ζωή του.
Αν απειλή είναι να σε αγαπάνε,
τότε ναί: ΣΕ ΑΠΕΙΛΩ!

Έξω απο την πόρτα σου,
κάνει κρύο, έχει μοναξιά και παντού θρυμματισμένα όνειρα.
Όσο εύκολο είναι για σένα να κλείνεις αυτή την πόρτα κ να με παρατάς.
Άλλο τόσο δύσκολο για μένα είναι να απομακρυνθώ κ να φύγω.

Όπου να 'ναι θα ρθω να σε βρώ...
Δεν έχω να σου πώ κάποιο μυστικό - τα ξέρεις όλα.
Όμως "το ψαξα πολυ για να το πω...κ έχασα πολυτιμο καιρό"
Να με περιμένεις.

Εμείς το ξέραμε...τώρα το μάθατε κι εσείς...!

2007-11-24T22:19:00.000Z

Ακολουθεί δημοσίευμα της Ελευθεροτυπίας για την Κούβα. Κάποιες φορές, ακόμα κ οι αστοί υποχρεώνονται να υποκλιθούν στο μεγαλείο του σοσιαλισμού...

--------------------------------------------------------------------------

Τελικά, έγινε πρότυπο

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΠΑΝΤΖΟΥ

Παρά τα πενήντα χρόνια οικονομικού και εμπορικού αποκλεισμού, η Κούβα αποτελεί πρότυπο χώρας που κατάφερε να εξασφαλίσει το δικαίωμα στη διατροφή όλων ανεξαιρέτως των κατοίκων της και μοντέλο για τον τρόπο που θα μπορούσαν να διαχειριστούν τα τρόφιμά τους οι ηγεσίες των πεινασμένων χωρών του πλανήτη!

Αυτό αποφάνθηκε ο ειδικός εισηγητής των Ηνωμένων Εθνών για το Δικαίωμα στη Διατροφή, Ζαν Ζιγκλέρ, στη διάρκεια επίσκεψής του στο τροπικό νησί, την πρώτη επίσκεψη ανώτατου αξιωματούχου του ΟΗΕ εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια.

Ο έγκριτος ελβετός κοινωνιολόγος και διάσημος για τις μελέτες του για τον Τρίτο Κόσμο μίλησε για την αναφορά που έπειτα από την επίσκεψή του ετοιμάζεται να καταθέσει στον ΟΗΕ, τονίζοντας πως «σε αντίθεση με άλλες χώρες, στην Κούβα δεν είδαμε ούτε έναν άνθρωπο που να πεινά ή να υποσιτίζεται».

Πέτυχε τους στόχους

Κατά την περιοδεία του, που περιελάμβανε επισκέψεις σε διάφορες επαρχίες, σε κέντρα αγροτικής παραγωγής, σε δύο φυλακές της Αβάνας και σε ιδρύματα για άτομα με ειδικές ανάγκες, ο Ζιγκλέρ συνομίλησε αρκετές φορές εκτός προγράμματος με απλούς πολίτες σε διάφορα καταστήματα που διαθέτουν τρόφιμα με δελτίο.

Εκφράζοντας την άποψη ότι, παρά τις σχετικές ελλείψεις, ο τρόπος με τον οποίο οι αρχές διανέμουν τα τρόφιμα εγγυάται σε κάθε πολίτη τη σίγουρη πρόσβαση σε μια βασική διατροφή, επεσήμανε πως επίκειται σχέδιο μεταρρυθμίσεων ώστε να αυξηθεί η εγχώρια παραγωγή τροφίμων και να μειωθούν οι σχετικές εισαγωγές.

Επιπλέον, ο Ζαν Ζιγκλέρ τόνισε πως «η Κούβα είναι η μοναδική χώρα στον αναπτυσσόμενο κόσμο που έχει εκπληρώσει τους Στόχους Ανάπτυξης της Χιλιετίας». Δηλαδή, τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η διεθνής κοινότητα το 2000 για να καταπολεμήσει τη φτώχεια, την πείνα και την ανισότητα στον πλανήτη έως το 2015.

Η πρόσκληση στον Ζιγκλέρ από την κουβανική κυβέρνηση ήρθε μετά τη λήξη της θητείας της ειδικής εκπροσώπου για την Κούβα της Υπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, Κριστίν Σανέ, η οποία είχε αναλάβει το 2002 την επίβλεψη των επιδόσεων της χώρας.

Η κουβανική κυβέρνηση ουδέποτε επέτρεψε στη Σανέ να πατήσει το πόδι της στο νησί, θεωρώντας ότι ο διορισμός της ήταν αποτέλεσμα αμερικανικής χειραγώγησης του διεθνούς οργανισμού.

«Η επίσκεψη του Ζαν Ζιγκλέρ», τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών της Κούβας, Φελίπε Πέρες Ρόκε, «αποτελεί έκφραση της δέσμευσής μας να συνεργαστούμε με παγκόσμιους μηχανισμούς ανθρώπινων δικαιωμάτων που δεν λειτουργούν επιλεκτικά, δεν προβαίνουν σε διακρίσεις και επιτελούν το έργο τους στη βάση της αρχής της ίσης μεταχείρισης».

Οχι στα βιοκαύσιμα

Με την ευκαιρία του ταξιδιού του στην Κούβα, ο Ζιγκλέρ ζήτησε πενταετές μορατόριουμ στις καλλιέργειες βιοκαυσίμων, καταγγέλλοντας ότι η χρησιμοποίηση των γόνιμων εδαφών για την καλλιέργειά τους αντί τροφών αποτελεί «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας» που παραβιάζει το αναφαίρετο δικαίωμα των λαών στη διατροφή και θα οδηγήσει σε αύξηση της πείνας στον πλανήτη, όπου ήδη εκτιμάται ότι 854 εκατ. άνθρωποι (ο ένας στους έξι) πεινούν.

Επισημαίνοντας πως ο πλανήτης παράγει αρκετά τρόφιμα ώστε να καλύψει τις διατροφικές ανάγκες διπλάσιου αριθμού από αυτόν του παγκόσμιου πληθυσμού, ανέδειξε τη στρεβλή διαχείριση της παραγωγής τροφίμων ως ένα από τα βασικά αίτια της πείνας στον κόσμο.

Και προς επίρρωσιν των ισχυρισμών του ανέφερε ένα παράδειγμα: τα 232 κιλά καλαμπόκι που απαιτούνται για να παραχθούν 50 λίτρα αιθανόλης αρκούν για να θρέψουν ένα παιδί του Μεξικού ή της Ζάμπιας επί έναν ολόκληρο χρόνο.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 18/11/2007

http://www.enet.gr/online/online_text/c=111,id=19614296

Σκέψεις ενός (ξεχασμένου) αγωνιστή...

2007-11-20T23:24:00.000Z

Πατρίδα μου είναι εκεί,
που οι λαοί αγωνίζονται,
πολεμούν κ κακακτούν την Ελευθερία τους.

Όχι εκεί που γεννήθηκα,
μεγάλωσα κ με προδώσανε.

Ελπίζω να καταλάβετε.
Σας αγαπώ όλους.

Είμαστε Όλοι Τρομοκράτες

2007-11-19T01:40:00.000Z

(η αλλιώς - όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας...)

Η Ε.Ε. θεσπίζει νέα αμφιλεγόμενα «τρομο-αδικήματα»

Κυνήγι τώρα ...τρομο-μαγισσών και στο Ιντερνετ

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Είσαι άραγε από αυτούς τους ανήσυχους τύπους που ψάχνουν στο Ιντερνετ ενδιαφέρουσες ιστοσελίδες και πληροφορίες, με ριζοσπαστικές απόψεις για φλέγοντα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα; Στέλνεις μήπως τις διευθύνσεις αυτές με e-mail σε άλλους ή σχολιάζεις δηκτικά και επιθετικά διάφορα γεγονότα της επικαιρότητας σε δικό σου ή ξένο blog; Καλό θα ήταν από εδώ και στο εξής να είσαι περισσότερο προσεκτικός.

Οι μυστικές υπηρεσίες έχουν ήδη θέσει υπό ασφυκτική παρακολούθηση τον κυβερνοχώρο και δεν αποκλείεται να βρεθείς ξαφνικά αλυσοδεμένος, ως σκληρός τρομοκράτης, κατηγορούμενος για εγκλήματα που δεν είχες καν φανταστεί!Το άκρως επικίνδυνο κυνήγι «τρομο-μαγισσών» επεκτείνεται, επισήμως πλέον, σε Ελλάδα και Ευρώπη. Στόχος των νέων «τρομο-κυνηγών» είναι ο εντοπισμός των κρυμμένων θυλάκων «τρομοκρατών» που χρησιμοποιούν το Ιντερνετ για την προώθηση των εγκλημάτων τους. Πολλοί εκτιμούν, όμως, ότι τα πραγματικά θύματα της νέας «αντιτρομοκρατικής» εκστρατείας θα είναι τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα.

Στο όνομα της ασφάλειας, τίθεται υπό αμφισβήτηση (για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλη έκταση) η ελευθερία έκφρασης και διακίνησης ιδεών.Λίγες μόλις ημέρες μετά την κατάθεση από την κυβέρνηση νομοσχεδίου που αναθέτει στην ΕΥΠ την «επιτήρηση» του Διαδικτύου για την πάταξη των κυβερνοεγκλημάτων, αποκαλύπτεται ότι οι χώρες της Ε.Ε. (μαζί και η Ελλάδα) προχωρούν ακάθεκτες στη θέσπιση νέων, αμφιλεγόμενων «τρομο-αδικημάτων». Τα πιο σημαντικά από αυτά αφορούν:

1. Τη δημόσια πρόκληση για διάπραξη τρομοκρατικού αδικήματος. Ποινικοποιείται η διάθεση ή η με οποιονδήποτε άλλον τρόπο διάδοση μηνυμάτων στο κοινό, με στόχο να παρακινήσει κάποιους στη διάπραξη εγκλημάτων που σχετίζονται με την τρομοκρατία. Είναι τελείως αδιάφορο εάν το επίμαχο μήνυμα συνηγορεί άμεσα ή έμμεσα υπέρ των τρομοκρατικών εγκλημάτων. Αρκεί απλώς να απειλείται ο κίνδυνος διάπραξής τους!

2. Τη στρατολόγηση για πράξεις τρομοκρατίας. Αφορά όσους ζητούν ή προτρέπουν άλλους στη διάπραξη συγκεκριμένων τρομο-εγκλημάτων.

3. Την εκπαίδευση για τρομοκρατία. Τιμωρείται όποιος εσκεμμένα προμηθεύει σε άλλους οδηγίες για κατασκευή εκρηκτικών, άλλων επικίνδυνων ουσιών ή ειδικών τεχνικών, με στόχο τη διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών.

Οι νέες κατηγορίες αδικημάτων θα προστεθούν στην ήδη υπάρχουσα, από το 2002, λίστα εγκλημάτων που σχετίζονται με την τρομοκρατία, και τα οποία όλες οι χώρες-μέλη της Ε.Ε. οφείλουν να τιμωρούν. Η Ελλάδα ενσωμάτωσε με νόμο, το 2004, την αρχική λίστα των 22 τρομο-εγκλημάτων στο εσωτερικό της δίκαιο. Στη λίστα αυτή, εκτός των τριών παραπάνω νέων αδικημάτων, θα προστεθούν και άλλα τρία, αμιγώς ποινικά εγκλήματα, που η απόφαση-πλαίσιο της Ε.Ε. είχε παραλείψει τότε. Είναι τα εγκλήματα της διακεκριμένης κλοπής, της εκβίασης και της κατασκευής και χρήσης πλαστού διοικητικού εγγράφου, με σκοπό την τέλεση τρομοκρατικών πράξεων.Πάντως, το μεγαλύτερο πρόβλημα εστιάζεται από τους νομικούς στο αδίκημα της «δημόσιας πρόκλησης» για τέλεση πράξεων τρομοκρατίας, καθώς ο ορισμός που δίδεται από το σχέδιο της νέας απόφασης-πλαίσιο θεωρείται ιδιαιτέρως ευρύς.

Οπως παρατηρεί η ΜΚΟ για τα ανθρώπινα δικαιώματα «Statewatch», ο ορισμός αυτής ως τρομο-αδικήματος θα μπορούσε να οδηγήσει ευθέως στην ποινικοποίηση της έκφρασης πολιτικών απόψεων (π.χ. για την έκρυθμη κατάσταση στη Μέση Ανατολή), ακόμη και αν οι απόψεις αυτές δεν δικαιολογούν πράξεις τρομοκρατίας. Θα είναι αρκετό ίσως για τις Αρχές να πιθανολογήσουν ότι υπάρχει «κίνδυνος» να συμβούν οι πράξεις αυτές!

Η επίσημη δικαιολογία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι πρέπει να υπάρξει αποτελεσματικός έλεγχος στο Ιντερνετ, το οποίο δυστυχώς εκμεταλλεύονται οι τρομοκράτες για να εμπνεύσουν και να κινητοποιήσουν «τοπικούς οπαδούς» τους. «Το μετατρέπουν έτσι σε εικονικό (virtual) κέντρο εκπαίδευσης υποψήφιων τρομοκρατών», αναφέρεται στην εισηγητική έκθεση της νέας απόφασης-πλαίσιο, που επιδιώκει την εφαρμογή των πρακτικών και νομικών χειρισμών από όλα τα κράτη-μέλη.

Αυτό που επιδιώκεται μέσα από τη γενικευμένη επιτήρηση του Διαδικτύου είναι να ελεγχθεί η ελεύθερη ροή πληροφοριών, καθώς θεωρείται σημαντική πηγή «ριζοσπαστικοποίησης συνειδήσεων και στρατολόγησης νέων σε ηλικία τρομοκρατών». Την καθιέρωση των ίδιων ακριβώς εγκλημάτων προβλέπει και η πρόσφατη Σύμβαση για την Πρόληψη της Τρομοκρατίας του Συμβουλίου της Ευρώπης, την οποία έχει υπογράψει η Ελλάδα από το 2005. Οπως δήλωσε πρόσφατα ο υπουργός Δικαιοσύνης Σωτ. Χατζηγάκης, η κυβέρνηση προτίθεται να την επικυρώσει σύντομα, μετατρέποντας σε εσωτερικό δίκαιο και τα αδικήματα έκφρασης γνώμης που περιλαμβάνονται σ' αυτήν.Υπάρχει όμως μια ουσιώδης διαφορά: η Ευρωπαϊκή Σύμβαση θέτει δικλίδες ασφαλείας, ορίζοντας ρητά ότι η ποινικοποίηση των παραπάνω αδικημάτων δεν μπορεί να γίνεται χωρίς σεβασμό στην ελευθερία έκφρασης, στο δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι και στην ανεξιθρησκία, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και τη Διεθνή Σύμβαση Ατομικών και Πολιτικών Δικαιωμάτων του ΟΗΕ.

Αντίθετα, στη πρόταση της Ε.Ε. δεν υπάρχει καμία σχετική αναφορά στα θεμελιώδη αυτά ανθρώπινα δικαιώματα. Απλώς, σε μια παράγραφο διευκρινίζεται ότι τα νέα αδικήματα δεν αφορούν τη διάδοση επιστημονικών, ακαδημαϊκών ή δημοσιογραφικών πληροφοριών. Αόριστη και ασαφής είναι και η αναφορά ότι «η δημόσια έκφραση ριζοσπαστικών, πολεμικών ή αντιτιθέμενων απόψεων επί ευαίσθητων πολιτικών ζητημάτων, συμπεριλαμβανομένης και της τρομοκρατίας, δεν ποινικοποιούνται». Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε...

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/11/2007

Τίποτε παρά μόνο εμένα..

2007-11-19T00:21:00.000Z

Δίνεις για να πάρεις.
Πουλάς για να αγοράσεις.
Αγαπάς για να σε αγαπήσουνε.
Υποχωρείς για να μη σε φτύσουνε.

Ξεπουλάς οτι πιο ακριβό έχεις,
γιατί χρειάζεσαι ανθρώπους γύρω σου.
κι γι' αυτό τον λόγο συνειδητοποιημένα αλλοιώνεις τον ευατό σου,
προσπαθώντας να γίνεις μια εικόνα που θα αρέσει στους άλλους.

Ολοι κάτι θέλουν απο εμένα - όπως κι απο εσένα.
Κάποιος που να μη θέλει τίποτα απο μένα,
παρά μόνο εμένα;
Υπάρχει;

Leonard Cohen The Partisan

2007-11-17T20:55:00.001Z

Le complaint du partisan (Γαλλικό Αντάρτικο Τραγούδι)

Les Allemands étaient chez moi
On m’a dit résigne-toi
Mais je n’ai pas pu
Et j’ai repris mon arme.
Personne ne m’a demandé
D’où je viens et où je vais
Vous qui le savez
Effacez mon passage.
J’ai changé cent fois de nom
J’ai perdu femme et enfants
Mais j’ai tant d’amis
Et j’ai la France entière.
Un vieil homme dans un grenier
Pour la nuit nous a cachés
L’ennemi l’a su (var. : Les Allemands l’ont pris)
Il est mort sans surprise.
Hier encore nous étions trois
Il ne reste plus que moi
Et je tourne en rond
Dans la prison des frontières.
Le vent souffle sur les tombes
La liberté reviendra
On nous oubliera
Nous rentrerons dans l’ombre.

Μερικές δεκαετίες αργότερα, διασκευάστηκε απο τον Leonard Cohen, στο πασίγνωστο κομμάτι "The Partisan".

Απολαύστε μια μοναδική εκτέλεση...

Κουφάλες Δεν Ξοφλήσαμε!

2007-11-17T12:23:00.000Z

Ένα φωτογραφικό αφιέρωμα...χωρίς λόγια.

Γιατί απλά δεν χρειάζονται.

Και επειδή χρειάζεται καμία φορά να εξασκούμε την μνήμη μας,

με μια εικόνα - χίλιες λέξεις, όπως λένε κ οι "σύντροφοι" Κινέζοι...

αι φωτογραφίαι εκλάπησαν απο ομάδα ληστοσυμμοριτών εκ του...

http://www.fotoartmagazine.gr/history/istorika_afieromata/polytexneio/index.htm

optical illusion 2

2007-11-14T04:16:00.000Z

Συμπέρασμα: Ούτε τα 2 σας μάτια να μην πιστεύετε. Δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται! Κάποιες φορές πρέπει να ρίξεις κ 2η ματιά κ 3η κ 4η... Τίποτα δεν είναι απλό στη ζωή! Για αυτό μην ξαναπείτε ποτέ, "αν δεν το δώ με τα ίδια μου τα μάτια δεν θα το πιστέψω"! Και να το δείτε μη το πιστέψετε! Απλά ξαναδείτε το!!!