Αγωνίσου...

Αγωνίσου, όχι γιατί κάποιος σου είπες πως έτσι πρέπει να κάνεις και για να το καυχάσαι κάπου - κάπου, πως κάπου - κάποτε, αγωνίστηκες κι εσύ, εξιστορώντας στα εγγόνια σου ιστορίες παλιές, ένδοξες κ περασμένες, καθώς θα βρίσκεσαι νωχελικά ξαπλωμένος στη πολυθρόνα σου, υπολογίζοντας στα κρυφά ένα ένα τα χρήματα σου για να δείς αν σε βγάζει η επόμενη μέρα και περιμένοντας τον θάνατο.

Αγωνίσου για να νικήσεις δε μπορεί να γίνει διαφορετικά, πρέπει να νικήσεις - αλλιώς πρέπει να πεθάνεις, ανεμίζοντας ψηλά τη κόκκινη σημαία - αγωνιζόμενος για τη Νίκη.

Αγωνίσου γιατί μόνο έτσι θα μπορέσεις να απολαύσεις - ήσυχος πως έκανες το καθήκον σου - την όμορφη καλημέρα, με ένα φιλί στο στόμα,  της αγαπημένης σου, τη ζεστασιά του κρεβατιού όταν κάνετε έρωτα μέσα στον παγωμένο χειμώνα, την ηδονή που σου προσφέρει με ένα της απλό χάδι και τις μεγαλύτερες ομορφιές όλου του κόσμου που ανταμώνεις όταν χάνεσαι μέσα στα μάτια της που λάτρεψες...

Αγωνίσου γιατί μόνο τότε οι ζωές μας θα αξίζουνε κάτι παραπάνω απο το τίποτα που αξίζουνε σήμερα γι'αυτούς που μας υποτιμήσανε κ τις καταστρέψανε.

Μόνο όταν τους καταστρέψεις με την σειρά σου - μόνο τότε θα μπορείς να περπατάς περήφανος, στητός, με ψηλά το κεφάλι, γνωρίζοντας πως έκανες το καθήκον σου.

Μόνο όταν σε κοιτάξουνε οι μανάδες στις γειτονιές κ σε δείξουνε λέγοντας στα παιδιά τους: "να ένας λεβέντης, αγωνίστηκε για τον λαό μας, σε αυτόν πρέπει να 'μοιάσετε.."

Mόνο τότε θα μπορείς να κοιμάσαι ήσυχος, γνωρίζοντας πως έχεις κάνει το καθήκον σου...

Όταν σαν άνθρωπος, αγωνιστείς για τους ανθρώπους και για όλες τις ομορφιές του κόσμου, για τις οποίες αξίζει να θυσιαστεί κανείς υπερασπιζόμενος, μόνο τότε θα μπορέσεις να αισθανθείς πραγματικά ευτυχισμένος.

Μόνο τότε θα καταφέρεις να αντιμετωπίσεις τις καθημερινές προκλήσεις της ζωής σου και να ατενίσεις με χαμόγελο αισιοδοξίας το μέλλον και τον αδικημένο αυτόν τόπο που χωρίς ντροπή κ περίσσια δειλία μας τον ρημάξανε.

Και τότε θα μπορέσεις να καυχηθείς πως νίκησες...